Frederik Sioen, handelsreiziger in feelgoodpop tussen Gent en Seoul, prijst verse waar aan. Die sluit aan bij de op klassieke leest geschoeide pianopop van zijn begindagen. (O...

Frederik Sioen, handelsreiziger in feelgoodpop tussen Gent en Seoul, prijst verse waar aan. Die sluit aan bij de op klassieke leest geschoeide pianopop van zijn begindagen. (Opdat met Zuid-Afrikanen Paul Simons Graceland opvoeren, of naast Dirk Brossé en Jef Neve voor de Verenigde Naties ten dans spelen, geen sleur zou worden.) Sioens tred op Messages of Cheer & Comfort is licht maar kordaat. In Little Girl steekt hij Anuna, Kyra et les autres een hart onder de riem, elders spreekt hij zijn gedacht over MeToo, kapitalisme en tienerzelfmoorden. De sipheid die daaruit zou kunnen voortvloeien, countert hij kundig met een zijdezachte, ruimtelijke inkleding, waarin het eigen ivoor schouder aan schouder staat met de strijkers van het Sun Sun Sun Orchestra. Stemmig en vaak mooi, maar ook wat boodschapperig.