De naam van deze jeugdige Londense bende was al wat gemaakt dankzij hun erop-en-erovershows en de digitale single Visa Vulture, een seksuele dagdroom over Theresa May die...

De naam van deze jeugdige Londense bende was al wat gemaakt dankzij hun erop-en-erovershows en de digitale single Visa Vulture, een seksuele dagdroom over Theresa May die zelfs voor Little Britain te aangebrand was geweest. Voorman Charlie Steen bazuint meer sarcasme rond dan de doorsnee conversatie ten goede komt (You can choose to hate my words/ But do I give a fuck?). Aangezien lichtgeraakte postpunkgitaren en een onverzettelijke ritmesectie hem bijtreden, wilt u hem evenwel laten uitspreken. Shame is balorig en onberekenbaar - net als landgenoten Yak en Fat White Family een lichte tik van dezelfde zware hamer gekregen? - maar ook leep genoeg om voor solide tunes te opteren. Geheid duiken Concrete en One Rizla ooit op in het lijstje 'beste vergeten songs van de jaren tien'.