BIJ TWIJFEL: GA VOOR EEN CIJFER

De simpelste en meest elegante oplossing: neem de titel van het origineel en zet er een cijfer achter. Scream, Scream 2, Scream 3... het is niet moeilijk. En toch zijn er die erin slagen de mist in te gaan, omdat ze niet consequent zijn ( Halloween II versus Halloween 4, Shrek 2 versus Shrek the Third) of omdat ze plotseling ...

De simpelste en meest elegante oplossing: neem de titel van het origineel en zet er een cijfer achter. Scream, Scream 2, Scream 3... het is niet moeilijk. En toch zijn er die erin slagen de mist in te gaan, omdat ze niet consequent zijn ( Halloween II versus Halloween 4, Shrek 2 versus Shrek the Third) of omdat ze plotseling een prequel maken en dan met een titel als Psycho 4: The Beginning moeten afkomen. De producers van de Japanse horrorfranchise Ringu losten dat laatste wel op, door de prequel, die als derde deel in de zalen kwam, gewoon Ringu 0 te noemen. Wie cijfers te eenvoudig vindt, kan met een ondertitel werken: even duidelijk, en als bonus kun je meteen iets vrijgeven over het verhaal, zoals in Babe: Pig in the City. Ook hier geldt opnieuw: hoe soberder, hoe beter. De mensen die het bijvoorbeeld nodig vonden om de Chipmunk-sequels te bedenken met 'grappige' ondertitels als The Squeakquel of Chipwrecked verdienen het toch om aan een nest eekhoorns te worden gevoerd. De verleiding is groot om naast de ondertitel ook een cijfer te gebruiken, kwestie van de plaats van de sequel binnen de reeks aan te duiden. Alleen is het resultaat dan niet altijd even leesbaar, zoals in The Land Before Time IV: Journey Through the Mists. Helemaal belachelijk wordt het echter als de ondertitel gewoon een synoniem is voor het cijfer, zoals bij The Neverending Story II: The Next Chapter, of als je op je stappen terug moet keren, zoals bij X-Men, dat gevolgd werd door X2: X-Men United en X-Men: The Last Stand. Misschien komt het doordat de films zelf vaak zo inspiratieloos zijn, maar de bedenkers van titels nemen vaak elke gelegenheid te baat om 'iets origineels' te doen. Na Men In Black kwam MIIB en nu MIB3 - want die laatste is in 3D. Het resultaat is niet alleen vaak verwarrend ( Halloween H20: Twenty Years Later is bijvoorbeeld het zesde deel uit de reeks), het wordt ook moeilijk om nadien weer aan te knopen met de traditie. Jaws 3D (dat gelukkig ook effectief de derde Jaws-film was) werd bijvoorbeeld niet gevolgd door Jaws 4, maar door Jaws: The Revenge. De enige manier om met dit soort ongein weg te komen, is door het in het absurde door te trekken, zoals in The Naked Gun 2 1/2: The Smell of Fear en The Naked Gun 33 1/3: The Final Insult.