In vergelijking met Game of Thrones, True Blood of Girls doet de nieuwe HBO-dramady Togetherness heel weinig haar best om op te vallen. Hier geen spectaculaire geweldscènes, geen rauwe, shockerende seks, geen personages die om de haverklap naakt te zien zijn, deze reeks is zo normaal en banaal dat het in deze tv-tijden bijna een statement is. Ook het concept van Togetherness stelt weinig voor. De serie volgt het wel en wee van vier gewone dertigers: Brett en Michelle, een koppel met een dochtertje en een baby, en twee mensen uit hun ke...

In vergelijking met Game of Thrones, True Blood of Girls doet de nieuwe HBO-dramady Togetherness heel weinig haar best om op te vallen. Hier geen spectaculaire geweldscènes, geen rauwe, shockerende seks, geen personages die om de haverklap naakt te zien zijn, deze reeks is zo normaal en banaal dat het in deze tv-tijden bijna een statement is. Ook het concept van Togetherness stelt weinig voor. De serie volgt het wel en wee van vier gewone dertigers: Brett en Michelle, een koppel met een dochtertje en een baby, en twee mensen uit hun kennissenkring - een vriend des huizes die nadat hij uit zijn woonst werd gezet bij hen in de zetel mag slapen, en de zus van Michelle, die impulsief van Houston naar Los Angeles is verhuisd en ook komt inwonen. Allemaal hebben ze zo hun problemen: de relatie en zeker het seksleven van Brett en Michelle hebben te lijden onder de dagelijkse sleur en de stress van twee kinderen, Alex zit aan de grond omdat zijn acteercarrière nergens heen gaat en Tina gaat van de ene moeilijke relatie naar de andere. Het is een uitgangspunt dat een beetje doet denken aan dat van Girls, maar dan vijftien jaar verder, en eigenlijk zijn Togetherness en Lena Dunhams serie ook elkaars verwanten. Ze dragen in ieder geval allebei dezelfde boodschap uit, dat opgroeien en volwassen worden moeilijk is. Alleen staan Hannah en co. in Girls natuurlijk nog aan het begin van hun volwassen leven en kampen ze vooral met de keuzes die ze moeten maken, terwijl Brett, Michelle en de anderen al terugkijken op de keuzes die ze gemaakt hebben en de gevolgen ervan. Dat geeft Togetherness veel meer een ondertoon van melancholie, van tristesse dan het jongere, meer rebelse zusje op HBO, en de ontroerende momenten komen dan ook veel meer aan. Niet dat Togetherness een tranendal is: de reeks drijft in de eerste plaats op warmte, op heel fijne observaties van mensen die er voor elkaar proberen te zijn - in die zin leunt ze heel dicht aan bij Looking, ook al van HBO. Zo draait de tweede aflevering om hoe Michelle haar seksleven weer vuur probeert te geven door Brett bij zijn thuiskomst op te wachten als een dominatrix, wat nogal moeilijk verloopt omdat Brett daar niet echt op voorbereid was. Het is tegelijk hilarisch pijnlijk als heel menselijk, omdat de twee personages nergens te kijk worden gezet maar gewoon twee ploeterende personen zijn die er het beste van proberen te maken. Togetherness, waarvan ondertussen al een tweede seizoen is besteld, is niet spectaculair en je zult er geen merchandising van vinden in de winkels, maar de personages en hun verhalen zitten na een paar afleveringen wel al onder je huid. TOGETHERNESS SEIZOEN 1 **** Nu te zien op Prime STEFAAN WERBROUCK