1 Waarin verschilt 'Vlaanderen Sportland' van alle andere sportshows?

'Geen uitslagen of verslagen, maar hartslagen', zo luidt de baseline. Het gaat ons vooral om het menselijke gezicht van de sport: de emoties, de intensieve training en het leven achter de schermen. We volgen ook jonge mensen die op het punt staan door te breken: zo is er een 17-jarige jongen die op een heel hoog niveau aan luchtkarabijnschieten doet. Dat soort vreemde sporttakken wordt vaak over het hoofd gezien in reguliere sportprogramma's.
...

'Geen uitslagen of verslagen, maar hartslagen', zo luidt de baseline. Het gaat ons vooral om het menselijke gezicht van de sport: de emoties, de intensieve training en het leven achter de schermen. We volgen ook jonge mensen die op het punt staan door te breken: zo is er een 17-jarige jongen die op een heel hoog niveau aan luchtkarabijnschieten doet. Dat soort vreemde sporttakken wordt vaak over het hoofd gezien in reguliere sportprogramma's. (lacht) Ik hoop het eerlijk waar niet. De sporttakken moeten trouwens ook echte competitie inhouden, hè. We gaan bijvoorbeeld na in hoeverre dat bestaat in de wereld van het onderwaterhockey. En in een andere aflevering gaan we met een Bekende Vlaming parapenten, een variant op deltavliegen. Ik moet zeggen dat ik me vroeger altijd geweldig kon bedwingen (lacht). Als ik mensen zag sporten op tv, voelde ik nooit de aandrang om minder te hangen in mijn zetel. Vlaanderen Sportland wil zelf ook helemaal niet zo belerend overkomen, hoor. Ik kan alleen maar hopen dat ik mensen overhaal om een sportbroekje aan te trekken, en dat op basis van niets meer dan mijn gigantische enthousiasme (lacht). (lacht) Er is iets speciaals tussen Herman en mij. Sinds kort sturen we elkaar af en toe mails met de belevenissen van de dag. Ik leerde hem kennen na een gesprek met hem op Radio Donna: daar bleek hij een hele lieve, zachte mens te zijn. Het leukste diertje, dus? Ik voel me écht vereerd. Voor mij hoeven boksmatches niet: konden die sporters écht geen leuker tijdverdrijf bedenken dan hun eigen gezicht tot bloederige pulp te laten slaan? In programma's als Beautiful wil iedereen er op zijn mooist uitzien, terwijl boksers hun neus zomaar naar de verdoemenis helpen in de ring. (stilte:) Misschien toch geen goeie vergelijking: Beautiful is erger. Daar rammen ze een hele beitel door je neus. Op de Britse televisie zijn er hele fijne programma's over auto's, wat ik bijzonder mis bij de Vlaamse zenders. Ik hou ook van Formule 1: nogal jongensachtige interesses, hè (lacht). Mijn ouders hebben nog even geprobeerd om me een gigantisch Barbiehuis aan te smeren voor mijn verjaardag, maar ik háátte die poppen. Ik was allang blij dat er een boom in de buurt was om in te klauteren. Ik heb gemerkt dat ik in feite nooit idolen heb gehad, en dat ik met niets écht kan dwepen. Alleen toen Tom Boonen wereldkampioen werd, heb ik kippenvel gekregen. Ik wist even niet meer waar ik het had. Of om het met Michel Wuyts te zeggen: 'Tommeke, Tommeke, wat doe je nu?' (lacht) We kunnen alweer niet om Tom Boonen heen, natuurlijk. Een geweldige sportman, die bovendien ook nog eens lang niet onknap is. Ik ben echt onder de indruk van zijn uitstraling. Ik heb trouwens dat T-shirt met 'Will Eat Boonen on first date', Donna's reactie op het 'Will fuck on first date'-hemdje dat hij ooit droeg. De gezapige, aangename manier waarop Frank Raes presenteert, verleid je toch om even te blijven hangen, zelfs als je géén diehard voetbalfan bent. Maar niemand tipt aan Rik De Saedeleer: 'Gooooal! Goal! Goal! Gooooaal!'De meeste Vlaamse comedy-series kunnen me gestolen worden. Die flauwe onderbroekenlol, met grappen die minstens zestig jaar oud zijn, kunnen nooit op tegen bijvoorbeeld de vlijmscherpe humor van Nighty Night. Dat is absurdisme met een grote A. En zo'n serie raakt ook weg met de goorste grappen, zelfs met joggende mannen in strings. l Gunter Van Assche