PROGRAMMA VAN 23 TOT 29 APRIL
...

PROGRAMMA VAN 23 TOT 29 APRILHelemaal niet. Ik ben al volop bezig met try-outs van Bij Mij Zijt Ge Veilig' in Nederland. Op dit ogenblik is nog niet helemaal duidelijk waar het stuk precies over gaat. Maar bij Heden Soup! was dat niet anders. Nee. De Bovenste Plank toonde materiaal dat ik niet meer speelde. Het gaf ook geen volledig beeld van de voorstelling. Ik heb met Heden Soup! een jaar getoerd, maar het bleef fantastisch om te spelen. De voorstelling bleef groeien. Voor Heden Soup! wel, maar voor Bij Mij Zijt Ge Veilig heb ik nog geen compleet beeld van mijn personage. Ik draag nu gewone kleren op het podium, al trek ik die pas aan voor de voorstelling begint. Het ritueel van omkleden is dus wel degelijk belangrijk. Hmm, dat je precies dát uit die typetjes haalt, zegt misschien meer over jou dan over mij. (lacht) Hoewel... Ik vind het wel leuk om personages op te voeren die zo hard opgaan in hun eigen wereldje dat ze de vat verliezen op de realiteit. Ik wilde altijd al op een podium staan, maar tot mijn dertigste vond ik genoeg plezier in mijn andere jobs. Er speelde wellicht ook faalangst mee, en grote onwetendheid. Ik had geen idee hoe ik moest beginnen. Maar de rusteloosheid, de drang om op een podium te staan en mensen aan het lachen te brengen, heeft uiteindelijk toch de bovenhand gehaald. Ik heb die tooghangers eigenlijk nooit echt geanalyseerd. Ik verdwaal nogal in mijn eigen wereldje - daar heb ik geen anderen voor nodig. Je hoeft ook geen café open te houden om inspiratie op te doen. Er gebeuren overal grappige dingen. Ik denk niet dat het ziekelijk is. (lacht) Omdat mijn personage in Heden Soup! zijn seksuele verlangens onderdrukt, komen zijn woorden er verwrongen en fout uit. Het leek me gewoon grappig om mooie, verleidelijke zinnen te relativeren met vulgariteiten. Ja, maar dat gaat niet op voor iedereen. Ik kan niet zeggen dat ik een getormenteerd artiest ben. Als ik me op mijn gemak voel, ben ik vrolijk, anders wat minder. Zoals iedereen, zeker? Mijn oprechte excuses trouwens voor dit flauwe antwoord. (lacht) In het begin werkt dat wel ontmoedigend: niemand zien glimlachen. Dan moet je sterk in je schoenen staan, genoeg vertrouwen hebben. Maar dat heeft niets met ego van doen.Ego is alleen maar ballast, geloof me. Je moet weten wat je teweeg kunt brengen op het podium, en daar dan trots op zijn. Het is fout om jezelf te identificeren met het succes dat je hebt op een podium. Dat heb ik nooit zo aangevoeld. Ik was niet langer dan een dag blij over die prijs. Ver geraken in een wedstrijd, was toen ook niet mijn doel. Een cabaretier is geen atleet: het draait niet om zoveel mogelijk trofeeën op je schouw. Ik wilde vooral binnenraken bij een theaterbureau. Het was me gewoon om het spotlicht te doen. lGunter VAn Assche'EEN CABARETIER IS GEEN ATLEET: HET DRAAIT NIET OM ZOVEEL MOGELIJK TROFEEëN OP JE SCHOUW.'