1 'Halleluja!' is op de Deense leest geschoeid van 'Patience of an Angel'. Wat is jouw bijdrage aan het scenario?

Ik kreeg de scenario's in een Vlaamse vertaling en sleutelde er mee aan tot het strak om ons lijf paste. Het grootste verschil is dat wij Sint-Pieter in de hemel laten zien terwijl alles zich in de Deense versie op aarde afspeelt. Wij vonden dat er een andere setting moest zijn die méér tot de verbeelding sprak.
...

Ik kreeg de scenario's in een Vlaamse vertaling en sleutelde er mee aan tot het strak om ons lijf paste. Het grootste verschil is dat wij Sint-Pieter in de hemel laten zien terwijl alles zich in de Deense versie op aarde afspeelt. Wij vonden dat er een andere setting moest zijn die méér tot de verbeelding sprak. Ik heb geen moment stilgestaan bij numerologie. De engel is inderdaad 1334 jaar oud en hij komt een 34-jarige alleenstaande moeder tegen met een dochter van 13. Maar nu je het zegt: als je weet dat 13 een ongeluksgetal is en 3 plus 4 zeven is - het getal van de perfectie - dan kan je wel een lijn trekken naar de teneur van de serie: de strijd tussen goed en kwaad. Onze serie vertoont helemaal niet veel overeenkomsten met De Pauw of Het Eiland! Die series spelen op de grens van realisme terwijl je een romantische komedie over een engel en de duivel bezwaarlijk reëel kan noemen. Maar de humor is inderdaad ook wel minder traditioneel. We willen de langverwachte opvolger van FC De Kampioenen niet zijn. In Halleluja! zit een groot stuk maatschappijkritiek. Het is een oud zeer, maar het blijft toch verbazen dat mensen wekelijks de boekskes halen omdat ze er wulps en sexy uitzien. Het verwondert me nog steeds dat je belangrijk geacht kan worden zonder iets te kunnen. Niet bij mij! Ik laat mij steeds leiden door intuïtie en zelfs zonder uitzondering. Ik ben er trouwens heilig van overtuigd dat ik niet veel goede keuzes zou maken als nuchtere ambitie een leidraad zou zijn. Telkens een trap hoger op de ladder staan, heeft me nooit genoeg gemotiveerd. Voor mij is het belangrijk om nergens alleen in te hoeven duiken. Zowel ik, Jits Van Belle als Pekkie (Gregory Caers, nvdr.) vonden het logisch om voor Halleluja! elkaar weer op te zoeken. We hadden immers al in veel theaterproducties samengespeeld en ook in Oekanda. Het script draait ook om bedrog en intriges. Het dateert van jaren geleden, maar ik durfde het aan niemand laten zien. Eens die schroom voorbij liet ik het iemand lezen die duchtig aan de tekst heeft geschaafd. We kregen zelfs al subsidies, maar niet genoeg om de film te draaien. Ik hoop dat de film er ooit komt. Zweden en Parijs waren geïnteresseerd, maar ik wil de film echt niet uit handen geven. Néén! Helemaal niet, zelfs. Mijn ego geeft me namelijk in dat ik zélf wil spelen in de film (lacht). Zo'n filmscenario schrijven is een jongensdroom, waarom zou ik die afstaan? Maar als we de film ook volgend jaar niet aan de man kunnen brengen, moet ik me misschien toch eens vragen gaan stellen. Ik ken Andy Kaufman alleen uit de film Man on The Moon. Na een optreden van Staf Steegmans kwam ooit een Amerikaan naar me toe die dezelfde vergelijking maakte. Ik moet Staf gewoon af en toe eens uit de kast halen: als ik die blonde pruik opzet, kan ik me zaken permitteren die anders uit den boze zijn. Dat weet ik al elf jaar (lacht). Ach, het is gewoon leuk om af en toe iemand te spelen die zich zonder schroom een vedette met internationale allures waant. En misschien klinkt het overdreven, maar politieke zwaargewichten zouden ook vaker eens een rosse pruik moeten dragen, met een ukelele. Wees gerust, die dingen helpen om alles te relativeren. l Gunter Van Assche'POLITIEKE ZWAARGEWICHTEN ZOUDEN OOK VAKER EEN ROSSE PRUIK MOETEN DRAGEN, MET EEN UKELELE.'