1 Waarom gaf je een negatievere connotatie aan je boek 'België voor beginnelingen' dan aan je voorstelling 'België voor beginners'?

Zover hadden we niet doorgedacht. De reden is simpeler: Johan Vande Lanotte en Siegfried Bracke schreven ooit het boek België voor Beginners en hun uitgever Die Keure dreigde met juridische stappen. Daarom kozen we voor 'beginnelingen', wat in feite een belgicisme is.
...

Zover hadden we niet doorgedacht. De reden is simpeler: Johan Vande Lanotte en Siegfried Bracke schreven ooit het boek België voor Beginners en hun uitgever Die Keure dreigde met juridische stappen. Daarom kozen we voor 'beginnelingen', wat in feite een belgicisme is. Ach welnee. We wilden een zo nauwkeurig mogelijke spiegel voorhouden aan de Belgen. Geen enkel cijfer is gelogen, hé: één op tien Belgen slaat volgens onderzoekscijfers zijn vrouw. Ook wat ik schrijf over het Hof is de waarheid. Maar mezelf spaar ik ook niet in de theatervoorstelling. Ook ik blijf meer observator langs de zijlijn, maar ik moet mezelf er wel bij sleuren: ik ben ook een Belg, dus doe ik evengoed rare dingen. Ik keur overigens nooit iets af, maar ik constateer en maak er dan mijn eigen bedenkingen bij. Het was vooral de bedoeling dat het boek ook gemakkelijk te lezen was. Ik wil een verschil maken en een zware turf schrikt mensen af. Ik schaam me niet om te zeggen dat ik met een meer badinerende toon veel mensen probeer aan te spreken. Het Reyerscomplex staat open voor satire. Maar af en toe is het dansen op het slappe koord. We willen niet van elke gebeurtenis een lachertje maken: vaak getuigt dat veeleer van een gebrek aan respect dan van een gevoel voor humor. Gebeurtenissen die vers in het geheugen liggen, zijn brozer. Daarom deden we bewust niets rond de tragedie in Beslan. Ik ben niet constant met de diepe dingen des levens bezig hoor - 'De Rechtvaardige Rechters' is maar om te lachen, hé. Anderzijds besef ik dat mensen op een avond twee uur lang naar mij komen luisteren en daar 10 euro voor veil hebben: dat is een ongelooflijke luxe. Er zijn weinig politici die dat kunnen beweren. (lacht) Veel mensen vinden dat ik een vreemd parcours heb afgelegd. Voor hetzelfde geld was ik nu Belgisch ambassadeur in Oeganda geweest. Medestudenten van vroeger vinden het net bizar dat ik daar níét zit. Ik wil niets koste wat het kost bereiken. Ik speel maar wat met ideeën, die pas vorm krijgen als iemand anders me een duw in de rug geeft. Om de zoveel jaar heb ik graag iets anders om handen. Die afwisseling is nodig. Alleen stand-up comedian ben ik nu al zo'n zeven jaar, maar ook die stijl is volledig geëvolueerd: ik speel niet langer in cafés en met deze voorstelling breng ik bijvoorbeeld monologen. Ook ik ben een fervent motorrijder. Ik ken Jan niet persoonlijk, maar mensen zeggen dat we nogal wat karakteristieke trekjes gemeen hebben. Overigens begrijp ik motorrijders die in grote groepen rijden niet goed. De essentie van motorrijden is toch net dat je alleen bent? Ik ben een einzelgänger. Ik heb weinig vrienden, maar ik koester ze (lacht). Ik was als kind gek op die filmpjes. Slapstick is de universele oervorm van humor. Achter één simpel idee en een stuk improvisatie in die sketches gaat tegelijk zo'n strikte voorbereiding vooraf. Dat is volgens mij de essentie van goede humor: alle mogelijke voorbereidingen treffen, maar het tegelijk durven riskeren om alles weg te gooien. lGunter Van Assche'IK BEN EEN EINZELGäNGER. IK HEB WEINIG VRIENDEN, MAAR IK KOESTER ZE.'