1 Jij was de meest eigenzinnige van die lichting. Was het wel zo'n zegen om uiteindelijk te winnen?

Als ik die wedstrijd niet had gewonnen, stond ik nu nog in de bouw. Ik ben daardoor heel wat vrijer geworden. Wat ik deed in de metalgroep Toner stond inderdaad vrij ver van wat ik nu doe, maar Mike Patton (zanger van Faith No More; nvdr.) speelt ook telkens verschillende genres zonder dat men daar over struikelt. Eén jaar later voel ik nog steeds niet het schaamrood op mijn wangen komen als iemand me ermee confronteert.
...

Als ik die wedstrijd niet had gewonnen, stond ik nu nog in de bouw. Ik ben daardoor heel wat vrijer geworden. Wat ik deed in de metalgroep Toner stond inderdaad vrij ver van wat ik nu doe, maar Mike Patton (zanger van Faith No More; nvdr.) speelt ook telkens verschillende genres zonder dat men daar over struikelt. Eén jaar later voel ik nog steeds niet het schaamrood op mijn wangen komen als iemand me ermee confronteert. Ik voelde niet de behoefte om mezelf de hele tijd in beeld te hebben. Ik haal mijn neus niet voor tv op, maar ik denk niet dat ik programmamakers een plezier doe door op te treden in iets als Biebabeloeba - dat is net iets te feestelijk voor mij. De Notenclub is anders wél wat meer mijn ding. Maar ik kan niet voldoen aan de verwachting van kijkers die denken dat alle BV's een snedige oneliner klaar hebben liggen, of over alles een mening hebben. Dat is mijn eigen label. Ik heb eigenlijk altijd erg veel last gehad met het aannemen van gezag, wat nogal moeilijk is wanneer je met een multinational werk. Die regeling met BMG komt me nu dus echt wel goed uit. De relatieband met de platenfirma bestaat nog steeds, maar ik beslis nu vooral zelf wat er met de plaat gebeurt. Ik ken Danzel eigenlijk alleen met zijn echte naam: Johan. Een heel sympathieke gast. We hadden het er nog over of ik ook een artiestennaam zou nemen. Ik koos toch maar voor mijn eigen naam. Want als Avril Lavigne kan, moest Peter Evrard ook geen probleem zijn. Johans succes hing in grote mate af van een slimme marketingcampagne. Het is hem gegund natuurlijk. Maar ik weet niet of hij zo veel zal overhouden aan die cover. Onder andere! For You had ook iets van Play that Funky Music, White Boy. Jan Leyers is een goede songschrijver, en zoals elke deugdelijke songwriter weet: 'Beter goed gepikt, dan slecht gevonden.' Ik vond dat perfect vakmanschap, vooral omdat dat nummer ook voor Natalia was geschreven en niet speciaal op mijn lijf was geschreven. De aflevering met de big band: fantastisch om zo'n brok lawaai achter je te krijgen, zonder dat iets versterkt moet worden. Mijn grootvader was ook grote fan van big band-muziek - ik kreeg zo'n driehonderd cassettes van hem vol jazz en Sinatra. Als tiener was ik een tijd van plan om in het theater te gaan spelen, en ongetwijfeld houd ik daar nu nog wel iets van over. Ik ben toen gestopt omdat het zo traag werken is: je repeteert een half jaar om drie weken dezelfde opvoering te brengen. Muziek zorgt voor iets snellere voldoening. Het is niet omdat ik dat hele 'Idool'-concours eerst als een grap zag, dat ik performen niet ernstig zou nemen. Ik stond daar bloedserieus auditie te doen. Alleen die hele show daar rond, zag ik als een goede grap. Ik wil al vijftien jaar niets anders doen dan optreden, en die wens blijkt in de werkelijkheid moeilijker dan verwacht. Clear Channel bood me een deal aan waar ik vijf grote optredens kon doen op voorwaarde dat ik nergens anders zou spelen. Die afspraak lag me niet zo. Nu spelen we op kleinere festivalletjes, en ik probeer op de Nederlandse en Duitse (lacht) bodem te concerteren. Ik hoop dat die behoorlijk anders zal klinken dan mijn debuut, want dat was alvast de bedoeling. Het zal meer een groepsplaat worden. Dat is een grote verrijking. Alle muzikanten krijgen daarbij de vrijheid om songs meer flair te geven. Mijn devies is 'vrijheid, blijheid'. Om die reden draag ik dan ook boxershorts in plaats van strings. lGunter Van Assche'MIJN DEVIES IS 'VRIJHEID, BLIJHEID'. DAAROM DRAAG IK DAN OOK BOXERSHORTS IN PLAATS VAN STRINGS.'