1 Je zou politici beter kunnen inschatten sinds 'Recht Van Antwoord'. Hoe bedoelde je dat?

Ik zou eerder stellen dat ik globaal een beter zicht heb gekregen op de politiek dan dat het geval was vóór Recht Van Antwoord. En dat komt wel van pas tijdens Kies Recht, vermoed ik. Ik was wel steeds in politiek ge- interesseerd, maar voor mij gaat het nooit zozeer om de werking van de politiek, dan wel om de drijfveren van politici.
...

Ik zou eerder stellen dat ik globaal een beter zicht heb gekregen op de politiek dan dat het geval was vóór Recht Van Antwoord. En dat komt wel van pas tijdens Kies Recht, vermoed ik. Ik was wel steeds in politiek ge- interesseerd, maar voor mij gaat het nooit zozeer om de werking van de politiek, dan wel om de drijfveren van politici. Het enige dat ons programma mogelijk kan worden aangewreven, is dat ik de klemtoon eerder zal leggen op de menselijke kant van de zaak. Maar in Kies Recht draait het niet om blind scoren met een slim gedebiteerde punchline. Het principe woord-wederwoord primeert. En wat diepe analyses betreft: politiek moet toch voor iederéén vatbaar blijven. Die twee staan mijlenver van elkaar. En vergis je niet: de maatschappelijke relevantie van televisie heb ik altijd erg groot gevonden. Als VN-vertegenwoordiger heb je op wereldschaal allicht wel een grotere impact. Het valt mij enkel op dat sinds Goedele zelfs een consumentenprogramma als Ombudsjan ineens veel human interest-onderwerpen aansnijdt. Eigenlijk is dat toch een goede zaak. Er is duidelijk een evolutie gebeurd op de Vlaamse televisie, die het mogelijk maakt om over gevoelige zaken of taboes te leren spreken. Die aflevering is ongetwijfeld een van de moeilijkste ooit geweest. Niet alleen door de emoties waar ik toen zélf doorging als moeder, maar ook door de twijfel. Zouden we de familie niet tekortdoen met de beelden (de gereconstrueerde documentaire Dutroux: de Verklaringen; gva)? Die getuigenissen en het beeld van Dutroux wekken dan ook erg hevige gevoelens op. Ik wist dat de emotionele belasting zwaar zou zijn, maar daarom deed ik het net wél. Het gaf mezelf en de kijkers de mogelijkheid om tot een emotionele catharsis te komen. Vaak moet je je precies onderdompelen in dat vat van ellende om er gelouterd uit te kunnen komen. Vaak gaan we erg beschroomd om met gevoelens en hebben we de onredelijke neiging om emoties weg te cijferen. Ik was zelf niet verantwoordelijk voor dat programma, maar ik had er ook enige bedenkingen bij. Het blijft een goedgemaakt programma, maar het was wat jammer dat de ontzettend knappe stukken in elke aflevering in het gedrang kwamen door die toogpraat. Het was natuurlijk wel grappig dat ik iedere maand in dat boekje verscheen, zonder meer dan nodig was van mezelf te tonen. Ik moet eerlijkheidshalve wél vermelden dat ik om de zoveel maanden het voorstel kreeg om op die andere pagina's te staan. Ik zat vaak twee weken in L.A. Eén keer was ik er wat langer, en op dag 16 begon ik opeens te huilen. Ik verging toen al van de heimwee! ( lacht) Ik heb het eerste vliegtuig naar huis genomen. Ik had daar ook niets verloren: oppervlakkigheid en holle praatjes zijn nooit iets voor mij geweest. lDoor Gunter Van Assche'OPPERVLAKKIGHEID EN HOLLE PRAATJES ZIJN NOOIT IETS VOOR MIJ GEWEEST.'