1 Verschillende bands heten Monsoon: een elektronicagroep en een hindoe-popcollectief. Waarom het eerder betreden pad kiezen?

Het was doodjammer geweest om niét voor die naam te kiezen: Monsoon (moesson, passaatwind, gva) is een warme windstroom - ik vond het een mooi idee, dat geluiden en muziek zich op zachte warme luchtstromen verplaatsen.
...

Het was doodjammer geweest om niét voor die naam te kiezen: Monsoon (moesson, passaatwind, gva) is een warme windstroom - ik vond het een mooi idee, dat geluiden en muziek zich op zachte warme luchtstromen verplaatsen. Ik hoef gewoon nooit tv te kijken, want een boogscheut van mijn huis is er een uitstekende videoshop! Ik huur vooral Japanse, Tsjechische en Portugese films. Mijn inspiratie vind ik in een wereld waar ik niet in leef; bij de reality-tv valt er dus weinig te rapen voor mij. Freaks van Ted Browning, over een circus met misvormde mensen. Dat is mijn absolute favoriet, omdat hij zo esthetisch is. De prent gaat over menselijke schoonheid zoals ik die ervaar. Over de ziel, echte schoonheid en onvervalste lelijkheid, iets wat we niet met het blote oog kunnen observeren. Als ik een onbeperkt budget zou hebben en hij zou ook nog willen... geen twijfel mogelijk: David Lynch! Hij slaagt erin om emoties los te weken die je tot dan niet bij jezelf herkende. En hij werkt ook met snapshots en beelden, eerder dan met een volledig rechtlijnige verhaalstructuur. Dat is één aspect van zijn werk. Ik hou vooral van de rauwe seksualiteit in zijn schrijven: hij ontleedt het leven, en ik voel veel affiniteit met zijn gevoeligheid. In mijn songteksten zie je zijn invloed. Om economische redenen. Maar de inhoud is belangrijk en de teksten vormen een groot aandeel in Monsoon: ik maak portretten van mensen in de lyrics - ik observeer nauwkeurig hun kleine kantjes, stel me als een voyeur op. Ik ontdekte de zender nog maar pas dankzij mijn vriend, een Schot. Het is een groot digitaal station, maar toch kun je er heel veel alternatieve weirde groepen ontdekken, of bands die nog niet eens bij een firma of een label zitten. Elke radiozender zou op die manier moeten kunnen werken. Het is nooit mijn bedoeling geweest om muziek te maken, waarbij je het in je broek doet van het lachen! Zelfs een songtitel als Home Sweet Womb is serieus: iemand wil terugkeren naar de veiligste haven, de baarmoeder. The Simpsons is een universele serie: kinderen lachen met Barts streken of Homers domheid, volwassenen verstaan dan weer de onderliggende kritische humor, die heel verfijnd maar tegelijk bijtend is. Misschien ligt dat wel aan mijn gespletenheid? (lacht) Ik probeer zoveel mogelijk emoties op te vangen met mijn stem, en daardoor verandert die automatisch, zelfs meermaals tijdens een song. Terwijl ik zing, word ik een personage, met een andere, soms wat vreemde stem. Twéé jaar geleden nog! (lacht) Ik zag een flamencodanseres op een theaterfestival in Chassepierre: ze stond alleen op het podium, had enkel tapdansschoenen aan, zag er hartverscheurend mooi uit. In haar linkerhand hield ze castagnetten en je zag haar in opperste concentratie dansen en ritmes aangeven. Elk deeltje van haar lichaam ging op in de muziek die ze maakte. Prachtig en onvergetelijk. ldoor Gunter Van Assche'Als ik een onbeperkt budget had en hij zou ook nog willen, laat dan David Lynch maar een videoclip maken voor ons.'