1 Zonder al te veel te verklappen, zullen de luisteraars verrast zijn?

Toch wel. Je zal zeker eens iets horen waarvan je denkt 'hmm, wordt dát door kenners hoog ingeschat?'. De grote namen blijven de grote namen. Je hoeft geen genie te zijn om te bedenken dat The Beatles en Bob Dylan een plaatsje krijgen in deze Fab 50. Vorig jaar hebben we er een van songs gemaakt en het is logisch dat sommige van die liedjes uit de albums van deze lijst komen.
...

Toch wel. Je zal zeker eens iets horen waarvan je denkt 'hmm, wordt dát door kenners hoog ingeschat?'. De grote namen blijven de grote namen. Je hoeft geen genie te zijn om te bedenken dat The Beatles en Bob Dylan een plaatsje krijgen in deze Fab 50. Vorig jaar hebben we er een van songs gemaakt en het is logisch dat sommige van die liedjes uit de albums van deze lijst komen. We zullen liedjes spelen die voor de hand liggen. Maar evengoed kiezen we soms wat onverwachte nummers. Dat heeft ook met radiofonische vereisten te maken. Schrijf dat maar op: we willen vooral een goed programma maken. Je kan dan moeilijk vier loeiharde gitaarnummers na elkaar draaien. Tja, dat is ergens logisch, hé. Je kan moeilijk Nirvana in de lijst stemmen zonder ook de 'oude gitaren' te eren. Kurt Cobain heeft ook naar Jimi Hendrix en The Clash geluisterd en Nevermind zou zonder de oude klassiekers misschien nooit zelf een klassieker geworden zijn. Al valt het op dat de heel oude platen, die van de eerste bluesmannen, toch ontbreken. Het wordt geen voorgelezen encyclopedie, als je dat bedoelt. Er zijn platen waarover we misschien wel eens een anekdote geven. Andere behoeven dan weer helemaal geen uitleg. We dachten dat het dan te veel de lijst van de grootste gemene deler zou worden. Ons panel bestond nu uit mensen die voortdurend met muziek bezig zijn; muzikanten, producers en platenbazen kijken met een heel andere blik naar de muziekgeschiedenis. Toch viel het op dat ook bij die 'kenners' velen stemmen voor platen die hen persoonlijk hebben aangesproken. Ik denk inderdaad dat ik daarbij hoor. August and Everything After van Counting Crows is zo'n plaat die ik louter om mijn eigen herinneringen heb gekozen. Muzikaal was dat geen baanbrekend album, maar ik word er telkens vrolijk én melancholisch van. Gewoon omdat het uit de goede hoek van mijn leven komt. Mijn top 5 is natuurlijk vrij recent. Ik ben geboren in de jaren 70 en ben me eigenlijk pas begin jaren 80 bewust geworden van muziek. Van mij mag Music for the Jilted Generation van The Prodigy gerust op 1 staan: die plaat was een geweldige opgestoken middelvinger, lekker losgeslagen en wild, en ze heeft gezorgd dat ook rockliefhebbers dance leerden smaken. Maar ook The Bends van Radiohead en Blue Lines, de eerste van Massive Attack, zijn volgens mij heel belangrijk geweest. Ik heb er toch wel zo'n 45, denk ik. En de andere ben ik eens gaan beluisteren in de rijkgevulde VRT-audiotheek. Ik wou weten of ze met recht en reden aan mijn collectie ontbraken. (lacht) Sommige zeker wel - je kunt moeilijk alles goed vinden - maar andere zaten er puur uit vergetelheid niet in. En zijn er bij deze aan toegevoegd. Ik ben geen fan van lijstjes op zich, maar in mijn beroep geven ze wel houvast. Of een of andere plaat in een of andere lijst al dan niet op 1 staat, doet er weinig toe voor mij. In het dagelijkse leven maak ik véél lijstjes, vooral dan van de dingen die ik nog moet doen. Maar dan meer als een noodzakelijk kwaad: zonder durft het nogal chaotisch te worden. (lacht) Daar hebben we nog niet echt over nagedacht. We weten zelfs nog niet of er volgend jaar een Fab 50 komt. We doen bij Radio 1 trouwens al veel met Belgische muziek: naast de 100 op 1 lopen er nu nog enkele afleveringen van O draaibaar België. Misschien maken we volgend jaar wel eens een lijst met de beste vrouwelijke songs. Of met de beste meezingliedjes. l DOOR BARBARA DE CONINCK