Doem hangt boven de levens van de broertjes Tanner en Toby Howard zoals de zilveren wolken boven het West-Texaanse landschap: in dikke pakken. Zodra hun vaalblauwe Chevrolet Camaro langzaam in beeld rolt in de uit ambitieuze long takes opgetrokken openingsscène van David Mackenzies oprechte stukje americana vermoed je dat het slecht zal aflopen met de twee cowboys, die uit financiële noodzaak bandiet geworden zijn. En wanneer bij hun eerste overval een argeloze bankbediende zich afvraagt of ze dit wel eens eerde...

Doem hangt boven de levens van de broertjes Tanner en Toby Howard zoals de zilveren wolken boven het West-Texaanse landschap: in dikke pakken. Zodra hun vaalblauwe Chevrolet Camaro langzaam in beeld rolt in de uit ambitieuze long takes opgetrokken openingsscène van David Mackenzies oprechte stukje americana vermoed je dat het slecht zal aflopen met de twee cowboys, die uit financiële noodzaak bandiet geworden zijn. En wanneer bij hun eerste overval een argeloze bankbediende zich afvraagt of ze dit wel eens eerder hebben gedaan, weet je het wel zeker. Dat ze op de hielen worden gezeten door een heerlijk door zijn dikke snor mompelende Jeff Bridges als Texas Ranger doet hun zaak ook geen goed. De Schotse regisseur David Mackenzie (Young Adam, Hallam Foe, Starred Up) past zijn uitstekende gevoel voor setting en landschap toe op een in Texas gesitueerd script van Taylor Sheridan. Die bewees met Denis Villeneuves Sicario al dat hij B-filmverhalen explosief kan laden met sociale commentaar. Deze postcrisiswestern plaatst zich met een onbeschaamde vingerwijzing naar de bankensector in de traditie van politiek New Hollywood-genremateriaal als Arthur Penns Bonnie and Clyde (1967), maar duikt stilistisch ook dieper in de filmgeschiedenis met een zo uit Raoul Walsh' High Sierra (1941) geplukte finale en een landschapscinematografie die illustere voorgangers als Martin Ritts Hud (1963) in herinnering brengt. Telkens als de ongeschoren personages van Chris Pine en Ben Foster in achteloos contraposto tegen een prairiepaaltje leunen, waart de geest van Paul Newman door het beeld. En Jeff Bridges heeft nog eens goed naar John Fords My Darling Clementine (1946) gekeken om zich Henry Fonda's typische onverstoorbaarheid eigen te maken. Mackenzie en zijn onvolprezen cameraman Giles Nuttgens kennen hun klassiekers en brouwen met elementen uit misdaadfilms, revisionistische westerns en outlaws on the run-roadmovies een krachtig antigif tegen de vaak vormeloze bombast van hedendaagse spektakelfilms. Bovendien larderen ze hun uit laconieke dialogen en ingetogen actiescènes opgebouwde drama met muziek van Townes Van Zandt, Nick Cave en Warren Ellis. De politieke insteek is niet altijd even subtiel, maar dit is West-Texas: wie nuance of een middagmaal zonder sappige steak zoekt, kan dat maar beter buiten de grenzen van de Lone Star State doen. Wie echter een couleur locale ademende brok authentieke genrecinema zoekt, is hier helemaal op zijn plaats. Don't mess with Texas! HELL OR HIGH WATER **** David Mackenzie met Jeff Bridges, Chris Pine, Ben Foster SAM DE WILDE