Uit onze studentenjaren staan ons nog de rumoerige hillbillynoise-ensembles Cows en Mule bij. Die hadden in ons krappe kot een nijdige veestapel kunnen vormen met het vijftal ui...

Uit onze studentenjaren staan ons nog de rumoerige hillbillynoise-ensembles Cows en Mule bij. Die hadden in ons krappe kot een nijdige veestapel kunnen vormen met het vijftal uit Newcastle dat zich zeven keer Pigs noemt. Diepe voren in de aarde trekkende Black Sabbath-gitaren - check. Manische zang à la Jaz Coleman van Killing Joke - te verwachten. Toch is er iets intrigerends aan de wijze waarop Pigs enzovoort de doem als een zwaar gordijn over zich heen trekt. Reducer is een gejaagde psychmetalouverture, in Hell's Teeth valt een groove te ontwaren, ook al is die van lood, en Halloween Bolson durft in zijn negen minuten zonder gezichtsverlies de confrontatie met prog aan te gaan. Maar van Crazy in Blood zijn we er nog niet uit of Mötley Crüe op een lager toerental een slim of bezopen idee is.