Was How the West Was Won (2017) al een onverwachte comeback voor de indertijd ontspoorde voorman van seventiesband The Only Ones, dan is deze snelle opvolger een al even fijne ve...

Was How the West Was Won (2017) al een onverwachte comeback voor de indertijd ontspoorde voorman van seventiesband The Only Ones, dan is deze snelle opvolger een al even fijne verrassing. Nochtans, we zeggen het maar meteen: een wervende zanger is Perrett nooit geweest. Maar zoals het hielp om zijn lijzige ennui van vroeger in de context van zijn donkere grootstadsobservaties en drugsgebruik te zien, ben je vandaag al blij dat hij - clean maar met aangevreten longen - een plaat tot een goed einde kan brengen. Wat we uiteraard niet zouden schrijven als de songs niet deugden. Zoals daar zijn: het compacte Once Is Enough, de bijtende verontwaardiging jegens Amerika in War Plan Red, zeker twee songs die weer naar Lou Reed zijn gemodelleerd (opnieuw: zonder dat het stoort), en het in pijnlijke romantiek gesopte Carousel.