CHARLES CHAPLIN
...

CHARLES CHAPLIN VS 1936. ZA 25/12 13.35 û TV1 DAVID LEAN GB 1946. ZA 25/12 17.05 û BBC2 STEVEN SODERBERGH VS 1998. ZA 25/12 00.50 û BBC1 ORSON WELLES VS 1941. ZO 26/12 11.30 û BBC2 JOEL & ETHAN COEN VS-GB-FR 2000. ZO 26/12 20.30 û NED3 MARTIN SCORSESE VS 1993. VRIJ 31/12 21.55 û CANVAS JACQUES PERRIN FR-IT-D-SP-ZW 2001. ZO 2/1 13.35 û TV1 DAVID CRONENBERG CAN 1998. VRIJ 7/1 23.10 - CANVAS In 1936 was Chaplins hekelfilm over een geïndustrialiseerde, gedehumaniseerde maatschappij bijna een archaïsme: hij gebruikte namelijk nog erg veel de stille filmtaal. En als er gepraat wordt, dan is het steeds door een of ander elektromechanisch technosnufje - een symbolische beslissing die de ontmenselijking extra in de verf zet. De vagebond maakte hier zijn laatste verschijning, op het toen nijpende thema van Depressie, werkloosheid en honger, in een pseudo-evangelische vertelling vol droefgeestige pathos. (Jo Smets) Leans verbluffende parel van filmgothiek is nog steeds de beste Dickens-verfilming aller tijden en volgens menig criticus gewoon zijn beste film (hoewel Lawrence of Arabia en Brief Encounter aardig weerwerk bieden). Van bij de magistrale opening waarin Pip op de vervaarlijke Magwitch botst, zit de spanning erin, om de kijker twee uur lang niet los te laten. Het wordt een wervelende reis van armoede tot fortuin, over weldoeners, verborgen identiteit, liefde, waanzin en sociale bewogenheid in een fascinerende tijd. Superbe fotografie van Guy Green! (J.S.) Een goedaardige maar mislukte bankrover kidnapt op zijn vlucht uit de gevangenis een vrouwelijke detective en raakt haar niet meer kwijt. De meest sexy der Elmore Leonard-adaptaties is een intelligente, zwoele oefening in nineties cool, waarmee de maker van Sex, Lies & Videotape in Hollywood aan een opmerkelijke comeback begon. George Clooney en Jennifer Lopez vormen een erotisch vonkend paar; een speels gebruik van flashbacks en freeze frames zorgt voor narratieve en visuele opwinding. (J.S.) 'Awesome'Welles, 25 jaar oud, kreeg als eerste in Hollywood absolute creatieve controle, die hij geniaal demonstreert in regie, montage en vertolking. Zijn donkere analyse van corrumperende macht - een journalistieke speurtocht naar de betekenis van Kanes laatste woord 'Rosebud' - is geïnspireerd op mediareus Randolph Hearst. Die werd uiteindelijk Welles' Nemesis: hij boycotte de film en zorgde ervoor dat de originele nitraatnegatieven werden verbrand. De heisa, slechte kassaresultaten en grote afgunst in Hollywood nekten Welles, en voortaan moest hij voor elk shot vechten. (J.S.) Preston Sturges herleeft in deze muzikale, met gouden licht beladen transpositie van Homerus' Odyssee naar The Deep South (de titel komt uit Sturges' Sullivan's Travels). Drie fugitives from the chaingang gaan op schattenjacht, nemen een hitversie van Woody Guthrie's I Am a Man of Constant Sorrow op en ontmaskeren de Ku Klux Klan. Een manische George Clooney is Odysseus, rad van tong - dat accent, die woordenvloed! - en sluw als een vos. (J.S.) Edith Whartons boek betekende voor Scorsese een uitdaging, een kans om de door hem mateloos bewonderde periodefilms van bijvoorbeeld Visconti te evenaren. Zijn opzet om een sensuele, haast wellustige mise-en-scène te laten contrasteren met het relaas van een niet voltrokken liefde in de onderkoelde high society van New York anno 1870, wordt enigszins gefnuikt door een ergerlijke miscasting: Winona Ryder. (J.S.) Deze opmerkelijke natuurfilm over het buitenaardse rijk der insecten wordt naar hoger entertainment getild door precisiefilmen en een suggestieve klankband. Enige antropomorfisering verstoort het beeldige plaatje, maar als u twee vliegende herten (kevers dus) elkaar ziet te lijf gaan, staat de wereld even stil en... kijkt. (J.S.) Cronenberg (zelf een Apple-meester) betreedt de wereld van de computergame en uiteraard heeft die niets te maken met Apple of PC. Neen, bio-ports zijn de middelen (een plug op je ruggenmerg, recht je centrale zenuwstelsel in) om 'eXistenZ' te spelen, een consolewereld waarin enkel de menselijke zin voor surrealiteit en de lichamelijkheid logisch lijkt. Jude Law en Jennifer Jason Leigh zijn ongemeen aantrekkelijk in de vreemdste filmtrip van de jaren '90. (J.S.) Jo Smets