Eerste zin Sissend komt de bus tot stilstand op het marktplein.
...

Eerste zin Sissend komt de bus tot stilstand op het marktplein. Alina en haar elfjarige zoon Lucian kunnen het niet langer bolwerken thuis. Sinds Roemenië lid werd van de EU is de koopkrachtigste helft van de bevolking naar het westen getrokken, de anderen achterlatend in bittere armoede. Alina werd werkloos, ging bij haar ouders wonen en ziet uiteindelijk maar één uitweg: Sicilië, waar naar verluidt werk te over is in de tomatenkassen. En dus vertrekken ze, voor een busreis van twee dagen die hen bij de norse boer Giuseppe brengt, waar ze in een vervallen schuurtje mogen wonen. Terwijl Alina in de serres werkt en getuige is van heel wat quasi-feodale misstanden, gaat Lucian naar school en raakt hij bevriend met Paolo, de zoon van Giuseppe's collega Salvatore, en Anwar, wiens Tunesische vader aan de slag is bij diezelfde Salvatore. Naarmate de seizoenen verstrijken gaat het steeds slechter met Alina die haar in Roemenië achtergebleven ouders amper kan steunen met haar hongerloon, terwijl Lucian steeds beter zijn draai vindt tussen zijn vrienden. Tot de escalatie volgt en zowat alles uit elkaar spat. Twee jaar geleden kwam Sien Volders de Vlaamse literatuur binnen langs de grote poort. Haar debuut Noord was een indrukwekkende roman die speelde in de Canadese Yukon, en waarin de lezer heen en weer geslingerd werd tussen de kracht van de menselijke passies en de grandioos beschreven pracht van de natuur. Het was een boek met Wuthering Heights-achtige allures. Voor Oogst trok Volders naar het zuiden. De liefde maakte plaats voor de uitbuiting en de wilde natuur werd gereduceerd tot verdord gras en eindeloos lange rijen aan een steundraad groeiende tomatenplanten. Schriele mensen in een schrale omgeving dus, en dat tekent Volders' roman. Wanneer ze Lucian in een bosje een nest jonge vossen laat ontdekken, bereikt ze het niveau van Noord, maar meestal blijft ze daar onder. Alle bussen sissen en zuchten, mannen dragen morsige hemden en hun broekspijpen glanzen van de vetvlekken. Oogst mist reliëf en nuance, en dat laatste vooral wat Volders' engagement betreft. Zowat iedere Siciliaanse man ziet in een Roemeense vrouw een hoer en tegenover die verdorvenheid van de Siciliaan staat de oneindige goedheid van de Roemeen.