Mighty Mighty Massive Attack! We zouden lyrisch kunnen doen over hun baanbrekende platen, waarvoor nieuwe woorden en superlatieven werden uitgevonden ('triphop' en 'fantastisch-st'). We zouden eindeloos kunnen uitweiden over hun bewogen geschiedenis, van hun begindagen bij The Wild Bunch midden jaren 80 (met volbloedgenieën Nellee Hopper en Tricky) tot het fel afgeslankte tweemansbedrijfje van Robert Del Naja (3D) en Grant Marshall (Daddy G, sinds kort opnieuw aan boord). We zouden hun beroemde fans op een rijtje kunnen zetten, van Tina Turner (die Unfinished Sympathy ooit coverde) over Madonna (die Blue Lines haar 'favoriete neukplaat' noemt) tot David Bowie (die met hen samenwerkte voor de soundtrack van Moulin Rouge) en Bono (die hen een remix liet maken van Mysterious Ways). We zouden een boom kunnen opzetten over alle vergane glories die ze de voorbije vijftien jaar - à la Quentin Tarantino - opnieuw hip maakten (reggaelegende Horace Andy, Liz Fraser van Cocteau Twins en Tracey Thorn van Everything But The Girl). We zouden euforisch kunnen doen over hun visionair artwork (hun 'brandbaar'-logo inspireerde onder meer Portishead, Gay Dad en - dichter bij huis - Starflam) en hun alom bejubelde videoclips ( Karmacoma had van Stanley Kubrick kunnen zijn, of anders wel van David Lynch). We zouden kunnen wijzen op hun politiek bewustzijn (twee jaar geleden betaalden ze uit eigen zak de advertentiecampagne 'Don't Attack Iraq') en hun kingsize geweten (alle reclame-inkomsten gaan naar goede doelen, deze zomer is er een gratis tournee door Afrika). We zouden ons kunnen verliezen in nutteloze weetjes (3D schreef de tekst voor Manchild van Neneh Cherry, op internet staat een triphop-versie van Lust For Life waarop hij eigentijdse filosofen samplet) of een zoveelste grap over Coldplay (Chris Martin staat naar verluidt al jarenlang op de wachtlijst voor een samenwerking). Maar misschien kunnen we maar beter gewoon ter zake komen, en melden dat deze week Collected verschijnt, een c...