Zaterdag 19/3, 23.50 - Canvas. Joachim Lafosse met Isabelle Huppert, Jérémie Renier, Yannick Renier. B-LUX-FR 2006.
...

Zaterdag 19/3, 23.50 - Canvas. Joachim Lafosse met Isabelle Huppert, Jérémie Renier, Yannick Renier. B-LUX-FR 2006. Ouderschap, opgroeien en de malaise binnen het gezinsleven: die onderwerpen vormen het thematische cement van de sterk autobiografisch geïnspireerde cinema van de Brusselse regisseur Joachim Lafosse. In Nue propriéte, een juridische term voor eigendom zonder vruchtgebruik, volgt hij dwingend de spanningen tussen een volwassen tweeling en hun alleenstaande moeder op het moment dat die met de idee speelt om het ouderlijke huis te verkopen. Lafosse (Ukkel, 1970) - die trouwens zelf een tweelingbroer heeft en bij zijn alleenstaande moeder leefde - begon zijn exploratie van de familiale neurose met de donkere scheidingsdrama's Tribu en Folie privée. Na de film-in-de-film-tragikomedie Ça rend heureux pikte de door de cinema van Maurice Pialat en Ingmar Bergman gebiologeerde Lafosse die draad weer op met Nue propriété en later Elève libre - met het accent op de seksuele transmissie. In de integere familietragedie Nue propriété komt de band tussen de gescheiden moeder (Isabelle Huppert) en haar zoons van 24 (Jérémie en Yannick Renier) onder spanning wanneer ze met haar Vlaamse minnaar (Kris Cuppens) een nieuw leven in Frankrijk wil beginnen. Haar zoons oefenen druk uit op hun vader om de verkoop van het landhuis tegen te houden. Als een van hen zich onuitstaanbaar begint te gedragen, wordt er echter ook een wig gedreven tussen de tweelingbroers. Zonder al te nadrukkelijk te worden, maakt Lafosse in zijn even strakke als intense kijk op de microkosmos van het gezinsleven heel wat los over zaken als de rivaliteit tussen ouders, het doorknippen van de moederband, de genfactor en het begrip eigendom. Alles wordt gevat in naturalistische vignetten met een symbolisch gebruikt statisch kader - alsof iedereen erin gevangenzit - al blijft de verteltrant steeds soepel. Vorig jaar draaide Lafosse wat hij zelf zijn sterkste film tot nu toe noemde: Avant les mots, een korte documentaire over het leven van een kindje in een crèche. Zijn volgende project wordt het nu al controversiële Aimer à perdre la raison, een gefictionaliseerde verfilming over de vijfvoudige kindermoord van Geneviève Lhermitte, een drama dat zich in 2007 in Nijvel voltrok. (L.J.)