Er wordt weleens gezegd dat mensen te weinig met elkaar praten, en zelfs niet aan hetzelfde zeel trekken als hun gemeenschappelijke belangen op het spel staan.
...

Er wordt weleens gezegd dat mensen te weinig met elkaar praten, en zelfs niet aan hetzelfde zeel trekken als hun gemeenschappelijke belangen op het spel staan. Dat probleem hadden ze op 10 juli 1981 in elk geval niet in Skidmore, een agrarisch dorpje van amper 340 zielen in Missouri. Nadat eerder die dag een bijeenkomst was belegd waarop zowat het hele gehucht aanwezig was, schoten één à drie inwoners bij klaarlichte dag hun geweren leeg op de pick-uptruck - en het hoofd - van Ken Rex McElroy, terwijl diens vrouw Trena in de passagiersstoel zat. Heel wat andere dorpelingen stonden erbij, keken ernaar en grepen niet in. Meer nog: na de moord hield iedereen de lippen stijf op elkaar. Niemand had iets gehoord of gezien, maar bijna allemaal waren ze ervan overtuigd dat Skidmore beter af was zonder de pestkop die hen al jarenlang het leven zuur maakte. McElroy - zwarte haren en bakkebaarden, kille blauwe ogen - was op zijn zachtst gezegd geen doetje. Hij was al 21 keer (al dan niet terecht) aangeklaagd voor feiten gaande van inbraak en brandstichting tot verkrachting, maar telkens was hij aan een veroordeling ontsnapt. Tot hij in 1981 de plaatselijke kruidenier in een vlaag van razernij neerschoot omdat die zijn kinderen van winkeldiefstal had beschuldigd. McElroy ging in beroep en werd vrijgelaten op borgtocht. Dat was voor de inwoners van Skidmore de druppel die de emmer deed overlopen. Een dag na zijn vrijlating deden ze wat volgens hen de rechters hadden nagelaten te doen: hun gemeenschap vrijwaren van McElroys misdaden. De zaak-McElroy is - zeker in de VS - genoegzaam bekend en werd verwerkt in het boek In Broad Daylight en een tv-film met dezelfde naam. Opgelost is ze nog altijd niet en heel wat inwoners van Skidmore zijn overleden in de veertig jaar die sindsdien zijn verstreken. Verwacht dus niet dat maker Avi Belkin in deze zesdelige docuserie met nieuwe onthullingen op de proppen komt. In de eerste drie afleveringen van No One Saw a Thing praat hij weliswaar met mensen die erbij waren en met de kinderen van McElroy, maar naarmate de serie vordert, neemt hij steeds meer afstand van de moord en gaat hij op zoek naar een verklaring voor de vele gewelddaden die ná 1981 in Skidmore zijn gepleegd. Daarmee werpt hij een vraag op: lokt geweld nog meer geweld uit en kan het de ziel van een gemeenschap zodanig aantasten dat ze voorgoed verloren is? Op het eerste deel van die vraag zal iedereen zonder aarzelen 'ja' antwoorden, het tweede deel biedt stof tot nadenken. En dat maakt No One Saw a Thing zeker de moeite van het bekijken waard.