Liefhebbers van de betere toetsenmaestro weten met hun tranen geen blijf: dit jaar dan toch geen Nils Frahm op Gent Jazz. Wegens afgelaste festivalzomer, zoals u weet. Zonde...

Liefhebbers van de betere toetsenmaestro weten met hun tranen geen blijf: dit jaar dan toch geen Nils Frahm op Gent Jazz. Wegens afgelaste festivalzomer, zoals u weet. Zonde, want de Duitser is een gevierd liveperformer die met zijn batterij zelfgemaakte clavecimbels, geprepareerde piano's, modulaire synthesizers en antieke computerknoppen het begrip 'eenmansorkest' een nieuw domein inloodste. Empty, waarop Frahm behoedzaam opnieuw het minimalisme van albums als The Bells (2010) en Screws (2012) benadert, biedt een bakje troost. Niets in de handen, behalve vingers aan het ivoor en het ebbenhout. Niets in de mouwen, behalve echo en een warm dekentje ruis. Acht slaapliedjes, aldus de meester, ter bevordering van introspectie en reflectie. Opvrolijkend? Nope, geenszins! Oorstrelend? Des te meer.