Een biografie over Tom Waits, Geesten van het Avondland van Rudi Vranckx en De derde feministische golf van Dirk Verhofstadt. Ik lees niet beroepshalve, wel uit interesse. Als ik een politiek gekleurde grap maak over moslims, hoe oppervlakkig ook, wil ik toch de achtergrond van hun geloof kennen. Anders sta ik maar in het ijle te lullen op het podium.
...

Een biografie over Tom Waits, Geesten van het Avondland van Rudi Vranckx en De derde feministische golf van Dirk Verhofstadt. Ik lees niet beroepshalve, wel uit interesse. Als ik een politiek gekleurde grap maak over moslims, hoe oppervlakkig ook, wil ik toch de achtergrond van hun geloof kennen. Anders sta ik maar in het ijle te lullen op het podium. Ik verzamel alle columns van Youp van 't Hek uit NRC Handelsblad. Om de paar maanden worden die gebundeld in een boek. Ik bewonder zijn schrijfstijl, de Nederlandse politiek waarover hij meestal schrijft interesseert me niet. Als cabaretier is hij ook mijn absolute favoriet, samen met Theo Maassen. Een Hollandse cabaretshow bevat haast altijd een geforceerd gevoelig pianostukje, een nadenkmomentje en een liedje dat je achteraf in de foyer kan kopen. Ik ben dat stramien kotsbeu, gelukkig lappen Belgische komieken dat aan hun laars. De laatste jaren is het betweterig gezeik van Nederlanders tegenover Belgen trouwens opvallend verstild. Eindelijk worden de Hollanders geconfronteerd met de grenzen van hun arrogantie. Met een scène op de dvd When Stand Up Stood Out. Het ging als volgt: een Britse cabaretier wil per se aan zijn gitaaract beginnen, maar het publiek jent hem heel de tijd. Omdat hij verbaal niet sterk genoeg is om hen de mond te snoeren, mept hij dan maar zijn gitaar stuk op de mensen in de eerste rij. Hallucinant, ik lag onder mijn stoel! 'If you can keep your head when all about you / are losing theirs and blaming it on you [... ] If you can dream - and not make dreams your master / If you can think - and not make thoughts your aim.' Enzoverder. Het is een versje van Rudyard Kipling, die rechtse klootzak van het Jungle Book. De moraal erachter is simpel: of je nu goed bezig bent of geweldig kwakkelt in het leven, het is toch maar tijdelijk. Mijn moeder deed me dit gedicht vaak voordragen thuis. Ze moest haar sukkelstudent toch iets van literaire levenswijsheid bijbrengen. Ik heb echt al mijn best gedaan, maar ik blijf een proleet in het theater: ik val altijd in slaap. Waarom zou ik mijn geld geven aan acteurs die in hun blootje over de bühne lopen? Dan koop ik liever echte porno. Van schilderkunst weet ik ook niet veel. Oh, ik was ooit wel eens in het Van Goghmuseum in Amsterdam. Ze hebben daar goeie koffie. Ik ben fan van de Bristol Rovers, een voetbalclub uit de laagste professionele afdeling van het Engelse voetbal. En ik heb het wel voor skamuziek, van bijvoorbeeld Desmond Dekker of The Skatalites. Onlangs trouwens nog een nieuw fanshirt besteld van hen. Beetje zielig misschien, maar ik verzamel T-shirts. Mijn favoriet? Die met de slogan 'Jezus is coming. Hide the porn'. Jan Decleir lijkt me een interessante mens. Die heeft geen hoofd, maar een kop. Zo een typegezicht uit de schilderijen van Bruegel. Ik zou ook de Britse schrijver-komiek Ben Elton inviteren. In de jaren '80 was zijn bijtende humor ongeëvenaard. En zijn boeken, zoals This Other Eden, High Society en Blast from the Past, blijven hilarisch. Nigel Williams treedt geregeld op in 'Comedy Casino', elke vrijdagavond rond 22.20 uur op Canvas.Thijs Demeulemeester