Het zou al te simpel zijn om te stellen dat Neko Case haar vrouwtje heeft leren te staan door als tiener van huis weg te lopen. Pas de jongste jaren kon ze het aan om over haar j...

Het zou al te simpel zijn om te stellen dat Neko Case haar vrouwtje heeft leren te staan door als tiener van huis weg te lopen. Pas de jongste jaren kon ze het aan om over haar jeugd te schrijven, die door misbruik is getekend. Dat maakt van haar niet de eerste artieste die aan de hand van eigen werk zichzelf in elkaar puzzelt, maar op de beste momenten van Hell-On wil je graag geloven dat ze dat wél is. Case strooit met naturalistische beelden en ongezouten ontboezemingen ('I fucked every man I wanted to be'), laat zwemen van goth en prog toe, offert de flow van een song op om haar verhaal erin te kunnen wringen (zoals in Curse of the I-5 Corridor, een duet met Mark Lanegan). Veerkracht spreidt ze tentoon, in gebalde melodieën maar ook klamme sfeer. Niet makkelijk, maar geef toe, dat bent u ook niet altijd.