Met hun zichzelf bijna uit de broek shakende soulrockrepertoire waren Nathaniel Rateliff en zijn Night Sweats de afgelopen jaren niet van de radio te branden. Heeft de baardige ...

Met hun zichzelf bijna uit de broek shakende soulrockrepertoire waren Nathaniel Rateliff en zijn Night Sweats de afgelopen jaren niet van de radio te branden. Heeft de baardige Amerikaan voor deze ernstige plaat zónder band strakkere bretellen aangetrokken? Nee, een liefdesbreuk en de dood van zijn vriend, muzikant-producer Richard Swift, dreven hem vanzelf de ingetogenheid in. Het lijkt alsof vanaf opener What a Drag de smart onbedaarlijk zal vloeien, maar Rateliff houdt er met zijn sonore keelgeluid de moed in. Knusse seventiesstrijkers temperen het gesnotter nog sneller, ter hoogte van Expecting to Lose kan er al ritmisch worden meegestampt, en in Mavis en Time Stands komt zelfs vocale bombast opzetten. Dat belet niet dat Rateliffs folksoulwijs(heid)jes warm en welgemeend aandoen.