Het strekt dikwijls tot aanbeveling als artiesten zich voor hun songs niet op de eerste de beste onderwerpen verlaten. Op deze vierde plaat richt Shah haar scherpe, laconieke...

Het strekt dikwijls tot aanbeveling als artiesten zich voor hun songs niet op de eerste de beste onderwerpen verlaten. Op deze vierde plaat richt Shah haar scherpe, laconieke pen op het verwachtingspatroon dat vrouwen die hun biologische klok ontdekken voor zichzelf uittekenen, dan wel krijgen opgelegd. Shah wikkelt die verschillende vignetten van dertigplussers in veelzijdige artrock die zowel parmantig, broeierig, speels als abstract aandoet. Daarbij zingt ze niet zozeer empathisch maar wel als vertelster, statig met de kin omhoog, alsof ze een zaal joelende soldaten onder de duim moet houden. Ook de soms wat samenklonterende arrangementen creëren afstandelijkheid, maar volhouders worden hoe dan ook beloond. Kitchen Sink is bij vlagen een uitdagende, intelligente plaat.