Eerste zin Streng als een god knikt het jongetje naar hen.
...

Eerste zin Streng als een god knikt het jongetje naar hen. Het jongetje uit de bovenstaande zin is Saul, zoontje van Saskia en Juli - of, biologisch gezien, dat van Juli en de Canadese homoseksuele spermadonor Karl, een artistieke vriend van Saskia bij wie beide vrouwen een goed gevoel hadden. Wanneer het jongetje één jaar is, plant het koppel een reis naar Canada en Alaska, waarbij het nuttige aan het aangename gekoppeld zal worden. Zij zullen een nieuw stukje van de wereld zien en Karl zal voor het eerst zijn zoon ontmoeten en de kans krijgen met hem te bonden. Maar plannen durven natuurlijk wel eens anders uit te draaien wanneer ze concreet worden. Samen met Inge Jooris kreeg Saskia De Coster vier jaar gelegen een zoontje. Wat dat met een mens doet, is een van de thema's van Nachtouders. Juli en Saskia leefden in een cocon, schrijft ze, van liefde en dat ietsje meer. Saul scheurde die cocon aan flarden. In de roman komt dat proces tot een pijnlijk hoogtepunt op het Canadese eiland Portes, waar Karl woont, in een hippiegemeenschap die de twee Belgische vrouwen en hun zoontje meteen omarmt. Karl houdt Saul liever op afstand, maar zijn moeder adopteert het kind als een van hen, en propt het, aldus Saskia, meteen vol met eten. Saskia gaat de o zo vrije hippiegemeenschap steeds meer als een knellend keurslijf ervaren, terwijl Juli het allemaal kalm over zich heen laat komen. Wanneer reizen we nu door naar Alaska, blijft Saskia herhalen, we zouden hier toch maar een weekje blijven? Maar de weken rijgen zich algauw aaneen tot bijna twee maanden. De stille kracht die zowel verleidt als vernietigt laat de vrouwen niet meer los. De Coster heeft haar roman bijzonder ingenieus opgebouwd. Er zijn de gebeurtenissen op het eiland, doorweven met betekenisvolle flashbacks naar het verleden, zoals naar Saskia's eigen kindertijd, naar Juli's bevruchting en naar Sauls geboorte. Daarnaast worden de beddialogen van Saskia en Juli woordelijk weergegeven, als recapitulaties en sfeerbeelden die bijzonder veelzeggend blijken. En dan zijn er nog de notities die Saskia in een apart schriftje maakt, voor Saul, voor later. Het komt allemaal samen in een boeiende, beeldrijke roman die blijft fascineren tot de laatste pagina.