The Last Waltz 1978 The Band

In 1976 had Scorsese al Further Up on the Road van The Band (live met Eric Clapton) tot een videoclip verwerkt, maar dat bleek maar een vingeroefening voor het grote werk. De cineast bouwde hetzelfde concert, waarmee The Band na 16 jaar afscheid nam van het publiek, om tot een van de meest legendarische muziekdocumentaires aller tijden. De groep haalde behalve Clapton ook Neil Young, Joni Mitchell, Bob Dylan en Muddy Waters op het podium. De set wer...

In 1976 had Scorsese al Further Up on the Road van The Band (live met Eric Clapton) tot een videoclip verwerkt, maar dat bleek maar een vingeroefening voor het grote werk. De cineast bouwde hetzelfde concert, waarmee The Band na 16 jaar afscheid nam van het publiek, om tot een van de meest legendarische muziekdocumentaires aller tijden. De groep haalde behalve Clapton ook Neil Young, Joni Mitchell, Bob Dylan en Muddy Waters op het podium. De set werd ontworpen door Boris Leven (bekend van o.m. The Sound of Music en West Side Story), het decor kwam van een productie van La Traviata en de lusters van Gone with the Wind. Scorsese draaide met zeven camera's en monteerde twee jaar aan de film, die ook korte interviewtjes bevat. Tien jaar later zou Scorsese trouwens ook nog een videoclip draaien voor Somewhere Down the Crazy River van Bandzanger Robbie Robertson. Bad is een videoclip maar niettemin het vermelden waard omdat Scorsese in zijn hele carrière maar drie clips heeft gemaakt. Leuk detail is overigens dat hij zelf ook even in beeld komt in Bad, op een poster met het opschrift 'Wanted for Sacrilege'. Scorsese was toen immers bezig met zijn controversiële Last Temptation of Christ. Voor zijn eigen episode in zijn meerdelige project The Blues besloot Scorsese terug te keren naar de oorsprong van het genre, begeleid/vertegenwoordigd door muzikant Corey Harris. De tocht voert ons eerst naar de Mississippidelta en vandaar zelfs naar Mali. 'To know where you're going, you have to know where you've been', luidt Harris' conclusie. Drie en een half uur neemt Scorsese om de figuur van Bob Dylan bij te lichten, maar uiteindelijk blijkt het waas van mysterie dat de zanger rond zich draagt ook voor Marty te dik. Wat niet wegneemt dat de film (die Dylan duidelijk sympathiek bejegent) vol memorabele concertfragmenten en plezierige getuigenissen steekt, bijvoorbeeld van Joan Baez. Registratie van een concert dat The Stones eind 2006 gaven in het Beacon Theater in New York, als onderdeel van hun A Bigger Bang-tournee. Onder meer Jack White, Christina Aguilera en Buddy Guy werden uitgenodigd om een steentje bij te dragen, terwijl Scorsese een paar archiefbeelden en -interviews in de mix gooit en er een olijk kaderverhaaltje aan toevoegt over de moeilijkheden die hij had om Mick Jagger aan te sporen tot wat behulpzaamheid. (R.N.)