Een boek van Chris Ware, de bejubelde auteur van de monumentale strips Jimmy Corrigan en Building Stories, is altijd een belevenis. Zo kostte het ons tien minuten om alleen al de cover van dit Monograph (zie hiernaast) te lezen, een overvloedige mix van carrièreoverzicht en autobiografie die Ware uitbrengt naar aanleiding van zijn nakende vijftigste verjaardag. Niet omdat die cover onduidelijk zou zijn, maar gewoon omdat War...

Een boek van Chris Ware, de bejubelde auteur van de monumentale strips Jimmy Corrigan en Building Stories, is altijd een belevenis. Zo kostte het ons tien minuten om alleen al de cover van dit Monograph (zie hiernaast) te lezen, een overvloedige mix van carrièreoverzicht en autobiografie die Ware uitbrengt naar aanleiding van zijn nakende vijftigste verjaardag. Niet omdat die cover onduidelijk zou zijn, maar gewoon omdat Ware in zo'n schematische illustratie zoveel vertelt. Binnenin gaat hij op dat elan voort. Monograph heeft de afmetingen van een krant, waardoor de originele tekeningen (bijna) op ware grootte afgedrukt kunnen worden. Tegelijk heeft Ware ook foto's van zijn familie en vrienden opgeblazen tot affichegrootte, waarvoor hij zich overigens direct verontschuldigt met zijn kenmerkende mengeling van ambitie en overdreven zelfkritiek. Monograph is een schitterend kunstboek, waarin de ene tekening al virtuozer is dan de andere. Sommig werk is nog maar zelden gezien, zoals verzamelkasten in de trant van kunstenaar Joseph Cornell of krantenpublicaties uit het begin van zijn carrière. Tussen de afbeeldingen door loopt ook een uitvoerige tekst over de tijd waarin het werk ontstond en over de bedoelingen ervan, zoals gewoonlijk bij Ware in een minuscuul lettertype. En sla in dit geval de kleine lettertjes vooral niet over. Terwijl Ware in levenden lijve moeilijk uit zijn woorden komt en zich in elke zin twee keer excuseert voor zijn waardeloosheid, staat de tekst van Monograph vol boeiende observaties over zijn leven en zijn werk. Hij is een herkauwer die het belang van een anekdote of een strippagina feilloos kan analyseren en er nog grappig over schrijft ook, met af en toe de onvermijdelijke denigrerende opmerking over zichzelf. Zoals Ware aangeeft, loopt zijn verleden over in zijn heden. Een anekdote over zijn studententijd of over zijn oma eindigt dus al gauw in een schoorvoetend geformuleerde levensles of een interessante vergelijking met andermans werk. En als u ons nu wilt excuseren: wij gaan die mooie cover nog eens herlezen.