Axelle Red is het moe om zich te plooien naar de wetten van de muziekindustrie en doet voortaan alleen nog haar zin. En dus zingt ze op haar nieuwste worp soulvol in het Engels én over de wereldproblemen die haar als Unicef-ambassadrice na aan het hart liggen. And guess what: het werkt. Met de hulp van haar Amerikaanse muzikanten en een pak Belgische vrienden (Mauro en Tom Barman, om er maar enkele te noemen) maakte ze van Sisters & Empathy een dubbelalbum dat zich gewillig laat herbeluisteren, zelfs al heb je geen oren naar de boodschap die ze verkondigt. De eerste vraag ligt dus voor het grijpen.
...

Axelle Red is het moe om zich te plooien naar de wetten van de muziekindustrie en doet voortaan alleen nog haar zin. En dus zingt ze op haar nieuwste worp soulvol in het Engels én over de wereldproblemen die haar als Unicef-ambassadrice na aan het hart liggen. And guess what: het werkt. Met de hulp van haar Amerikaanse muzikanten en een pak Belgische vrienden (Mauro en Tom Barman, om er maar enkele te noemen) maakte ze van Sisters & Empathy een dubbelalbum dat zich gewillig laat herbeluisteren, zelfs al heb je geen oren naar de boodschap die ze verkondigt. De eerste vraag ligt dus voor het grijpen. Axelle Red: Dat vrouwen meer voor elkaar moeten opkomen, en dat we elkaar - mannen én vrouwen - door empathie op een positieve manier kunnen beïnvloeden. Ik ben de laatste jaren zo vaak met ellende geconfronteerd, dat ik er bijna misantropisch van werd. In mijn zwartste momenten dacht ik altijd terug aan die vrouwen die ondanks al hun ellende hoopvol en trots door het leven gingen. Dat volstond om er weer tegen aan te kunnen. Red: Klopt, maar troost je: ik weet dat jullie niet allemaal zo zijn én tussen de regels geef ik ook de vrouwen ervan langs. De echtgenote van de hoerenloper die met dat geheim leert te leven en het voor zichzelf goedpraat in A Man So Respected. Of de moeder die in Sold To The Man in Gold toelaat dat haar kind verkocht wordt. Ik begrijp waarom ze dat doen, maar ik aanvaard het niet. Ik stel ze voor hun verantwoordelijkheid. Vrouwen zijn te vaak elkaars ergste vijanden. Mannen komen makkelijker voor elkaar op. Dat is altijd zo geweest. Het feminisme was de eerste beweging die tegen die trend inging. En maar goed ook. Red: Ik beschouw mezelf als een humaniste. Red: Dan heb ik het over die feministes die het recht claimen om te neuken en geneukt te worden, en zo in één ruk door ook prostitutie goedpraten. Op hen heb ik het niet zo begrepen, neen. Dat het feminisme zich aanvankelijk assertief opstelde, is normaal: er moest een statement gemaakt worden. Ondertussen zijn we een paar decennia verder, en pleit ik voor een gematigd feminisme. Wij moeten onze doelstellingen in dialoog met mannen hard maken. Red: In het Westen was het gedurende eeuwen gebruikelijk om jonge meisjes aan oudere mannen uit te huwelijken. Niemand vond dat vreemd. Pas sinds een dikke honderd jaar is daar verandering in gekomen, dankzij een aantal wettelijke bepalingen. Sindsdien vinden we het verwerpelijk dat een oudere man seksuele handelingen stelt met een kind. Anders gezegd: we komen van ver, en we hebben nog een hele weg af te leggen. Een gebruik dat eeuwenlang gedoogd werd, maak je niet van de ene dag op de andere ongedaan. Maar dat lijken we niet te beseffen. Thuis, op school, overal: we moeten erop blijven hameren dat het niet kan en niet mag. De media maken het ons helaas niet gemakkelijk. Ze creëren tieneridolen en zetten zonder blozen jonge mannequins in gewaagde poses op hun covers. Zelfs de dochters van rocksterren zijn niet meer veilig. Het is zoals ik zing: ' Our society is not sane/ Luring at daughters Geldof, Cobain/ Do we all need a chip in our brain?' Red: Neen. Ik geloof alleen in de kracht van de natuur. Enin sprookjes, kabouters en feeën. Waarom vraag je dat? Red: Ik weet het, maar vrees niet: ik hang geen enkele religie aan. Ik vind het gewoon een prachtsong. Red: Hmm. Dat wist ik niet. Misschien had ik beter die song gecoverd. ( Lacht) In mijn wereld zijn moeders in elk geval relevanter dan goden. Red: Héél vaak. Red: Ik vind het een compliment. Het is ook mijn keuze om naïef te zijn. Ik wéét dat de realiteit vaak hard en onrechtvaardig is. Toch blijf ik geloven in het aanstekelijke van het goede. Empathie kan de wereld redden. Red: Wel ja! Ik heb dertien songs in een schuif liggen die alleen nog op een tekst wachten, en die wil ik inderdaad in het Nederlands schrijven. Sisters & Empathy Uit op 16/1 bij EMIDoor Karel Degraeve