Even neuzen in het artwork van Flying Horseman, Dans Dans, Strand en Blackie & The Oohoos volstaat om beeldkunstenaar Philippe Werkers (36) als hun huisstijlontwerper numero uno te identificeren. Voor al die bands - waarin Bert Dockx niet toevallig een hand heeft - maakte Werkers flyers, hoezen, clips, podiumvisuals en/of promofoto's. 'Het is vooral dankzij Bert dat ik de weg naar de wereld heb gevonden', knikt hij.
...

Even neuzen in het artwork van Flying Horseman, Dans Dans, Strand en Blackie & The Oohoos volstaat om beeldkunstenaar Philippe Werkers (36) als hun huisstijlontwerper numero uno te identificeren. Voor al die bands - waarin Bert Dockx niet toevallig een hand heeft - maakte Werkers flyers, hoezen, clips, podiumvisuals en/of promofoto's. 'Het is vooral dankzij Bert dat ik de weg naar de wereld heb gevonden', knikt hij. De Antwerpenaar schetst zijn parcours. Opleiding: experimentele film aan Sint- Lukas in Brussel, maar studie niet afgemaakt. 'Ik heb er vijf jaar gezeten en ben tot in het derde geraakt. (lacht) Maar ik heb er wel veel van filmtechniek geleerd, wat me altijd heel hard heeft aangesproken.' Ervaring: aanvankelijk veel werk 'op zijn eigen en in het klein, dingen die niemand ooit te zien heeft gekregen. Tot ik voor den Bert en heel zijn entourage begon te werken.' Dat moest er ooit van komen. Bert Dockx en Philippe Werkers kennen elkaar al bijna twintig jaar, sinds hun late tienerjaren. 'Een vriend van mij zat met Bert in de klas en al snel zijn wij ook vrienden geworden, wegens dezelfde smaak in film en muziek en zo. Dat was het begin van onze onuitgesproken verstandhouding, met veel respect voor elkaars werk.' Terwijl hij praat over die verstandhouding komt Bert Dockx plots tot een warmhartig besef. 'In feite is er niemand van de bands waarin ik speel die ik zo vaak zie als Philippe. Als er 's avonds laat nog iemand op mijn appartement rondhangt, is hij het vaak. Dat betekent dat hij altijd op de hoogte is van waarmee ik bezig ben. Hij is een van de eersten die ik bijvoorbeeld een goeie repetitie-opname of nieuw werk zal laten horen.' Een essentiële wisselwerking vindt Werkers dat. Want voor hij aan een hoes begint, wil hij toch toon, stijl en inhoud kennen van de muziek die ze zal omsluiten. Zo ook voor City Same City (2013), de derde langspeler van Flying Horseman. 'Een tamelijk letterlijke interpretatie was dat, want normaal laat ik liever wat meer ruimte tussen titel en beeld. Maar dat woord city was zo nadrukkelijk aanwezig dat het me gepast leek om die diagonale spiegeling te gebruiken. Je ziet de cover van een Sabena-magazine uit 1980, zo'n veredelde toeristische brochure van het land waar je naartoe vloog. Die heb ik ingescand, doorgesneden en opnieuw geplakt. Found footage heet dat dan. Ik verzamel heel veel beeldmateriaal, van Super 8-film tot oude tijdschriften. Ter inspiratie, en om te bewerken.' Meestal komen Dockx en Werkers geregeld samen om een hoes af te werken. Maar voor City Same City moest het snel gaan: twee weken voor de deadline werd de titel nog veranderd. Werkers duikelde uit zijn archief een foto op van een nachtelijke skyline en zette er computergewijs het mes in. Dockx was meteen verkocht. 'Ik vind het nog altijd de beste hoes die hij gemaakt heeft. Omdat ze perfect het thema van de plaat weergeeft: het idee van een stad, en een andere die daaronder verborgen ligt. Die scheiding in dat beeld voelde meteen juist aan. Ik wilde ook een kleurrijke hoes, die iets dromerigs had, iets feeërieks bovendien. Want zo'n grootstad 's nachts staat voor opwinding en avontuur.' Werkers vult aan. 'In het blauw van de lucht zie je mooi de vlekken, wat toch aangeeft dat die foto al een hele tijd geleden is gedrukt. Maar dat mag wel, vind ik. Het hoeft er voor mij zeker niet hedendaags uit te zien. Dan liever tijdloos.' En zo geschiedde. Toch blijft Philippe Werkers vooralsnog onder de radar actief. 'Voor Theater Zuidpool maak ik soms trailers, en daarnaast ook mijn eigen video-installaties. Op het evenement Bring Your Own Beamer, dit najaar in Gent, zal ik bijvoorbeeld weer iets laten zien. En sporadisch mag ik al eens een hoes voor iemand anders maken.' Dat kan volgens Bert Dockx niet vaak genoeg gebeuren. 'Philippe maakt ook veel dingen gewoon voor zichzelf - spijtig genoeg. Want hij is niet de grootste netwerker. (lacht) Ik zeg nochtans al heel lang tegen mensen dat ik hem heel, heel goed vind.' RED BULL ELEKTROPEDIA'S BELGIUM: THE VINYL FRONTIER Uit bij Borgerhoff & Lamberigts, ? 39,95. THE EXPOSITION Nog tot 18/9 in Fort Napoleon, Oostende. Info: fortnapoleon.be INTRIGEREND ARTWORK VAN BELGISCHE MAKELIJ. door Kurt Blondeel'Ik heb de cover van een Sabena-magazine ingescand, doorgesneden en opnieuw geplakt. Found footage heet dat dan.' Philippe Werkers