(*) Copyright dEUS - In a Bar, under the Sea (1996)
...

(*) Copyright dEUS - In a Bar, under the Sea (1996)'Zondag 9 juli: Rock & Blues Festival 1978 in Werchter. Bij regen reuzentent met 5000 plaatsen.' Er dagen 8000 mensen op en het hoost water. Na drie edities onder zeil gaat het festival in 1979 in de openlucht. Daar is een hoog en droog podium voor nodig en dat valt zo gauw niet te vinden. De technische knobbel van co-organisator Hedwig De Meyer bedenkt een nieuw bouwsysteem. Podiumbedrijf Stageco (°1985) is een wereldspeler die geboren wordt uit noodzaak. Let op de o zo Vlaamse betonnen muur vooraan. Zoek de 47 verschillen. 1985 was het jaar van The Ramones. R.E.M., Depeche Mode, U2 en Joe Cocker: 63.000 mensen gaan in op de vraag om hun 'inkomkaarten bij te houden'. 2010 was het jaar van Faithless, Green Day, Rammstein en Pearl Jam: 80.000 bezoekers stappen elke dag binnen en buiten door een imposant ingangsblok met 40 poorten. Het duurt een week om de constructie te bouwen. Lang geleden duurde Werchter 1 dag en bracht iedereen zijn boterhammen en zijn drinkbus mee. De organisatie zorgde voor pintjes, frisdrank, frieten en hotdogs. En boekweitpannenkoeken, jarenlang een vaste waarde op de kaart. In de 21e eeuw is Rock Werchter een voedingssalon met 150 drink- en eetstands en met zitplaatsen. Sinds 2008 zijn er oesters. De Britten zijn er gek op. In 2011 heeft Werchter zowaar de mosselprimeur van het jaar. De toiletten waren de running gag van de jaren 80: het bleken er nooit genoeg te zijn. Vandaag zijn er 750 chemische toiletten die vijf keer per dag onder hoge druk worden gereinigd. De mensen van de onderhoudsploeg krijgen vaak applaus. Voor de statistieken: een festivalbezoeker gaat om de 3 uur plassen - iets vaker bij koud weer - en verbruikt 1,5 meter toiletpapier tijdens 1 Rock Werchter. In 1978 krijgt elke artiest een eigen caravan. Dat blijkt niet zo'n goed idee: Nick Lowe en Dave Edmunds slopen hun habitat meteen. Een jaar later staat er een grote tent backstage. Het ene stuk is onderverdeeld in kleedkamers, in het andere is er een bar waar ook de pers iets kan drinken. De uitvinding van de werfcontainer legt in de jaren 80 de basis voor het artiestendorp, een blokkendoos waarin naar best vermogen gezelligheid wordt gepompt. Volgens de Leuvense hoogleraar Jo Tollebeek is Werchter de plaats 'waar generaties jongeren cultureel ontmaagd zijn'. In de beginjaren gingen die bij voorkeur met de bus festivalwaarts. Samen met de rest van het jeugdhuis of de chiro. Er bestaan dan nog geen gsm's, dus wordt een herkenningsvlag neergepoot. Mettertijd wordt Rock Werchter ouder. Pop en rock is niet langer een zaak van jonge mensen. Vijftigers en zestigers en vaders en zonen zijn een hoogst gewoon zicht. MET DANK AAN ATELIER DE BONDT, HEDWIG DE MEYER, HERMAN VOETS EN ROCK WERCHTER. rockwerchterx.be