Niets zo goed voor het kunstenaarschap als een gekke moeder. Grootheden als Louise Bourgeois, Andres Serrano en Marina Abramovic werder erdoor gevormd - of eerder nog: vervormd. Aan die lijst mag de licht getroubleerde Leigh Ledare (36) toegevoegd worden. Me and Mom in Photobooth is exact wat de titel zegt: een reeks kiekjes van Ledare en zijn moeder in een fotoautomaat. Er wordt duchtig geknuffeld en gekust. Dat moeder en zoon ook aan het tongzoenen slaan, dat zie ...

Niets zo goed voor het kunstenaarschap als een gekke moeder. Grootheden als Louise Bourgeois, Andres Serrano en Marina Abramovic werder erdoor gevormd - of eerder nog: vervormd. Aan die lijst mag de licht getroubleerde Leigh Ledare (36) toegevoegd worden. Me and Mom in Photobooth is exact wat de titel zegt: een reeks kiekjes van Ledare en zijn moeder in een fotoautomaat. Er wordt duchtig geknuffeld en gekust. Dat moeder en zoon ook aan het tongzoenen slaan, dat zie je toch niet elke dag. Photobooth maakt deel uit van een acht jaar durend project omtrent Tina Peterson alias Mom. De samenwerking met zoon Leigh leverde een serie foto's op waarin Mom verschijnt in de meest expliciete poses. De voormalige ballerina, die niet meer zo piep is, staat naakt voor de spiegel, ligt op het bed met gespreide benen en doet het ongegeneerd met een jonge minnaar voor de lens van zoonlief. Mom is ook op post met beeldmateriaal uit een geflopte pornofilm. In video's en op foto's huilt, lacht, staart en slaapt ze, veelal geflankeerd door Leigh die alles registreert. Op een van de laatste foto's poseert ze met een bizar Lulukapsel dat haar gekwetst en oud doet lijken. Uiteindelijk blijkt ma narcistisch en vooral pijnlijk eenzaam. Haar zoon - de fotograaf die schijnbaar willoos en gehoorzaam op de exhibitionistische wensen van zijn moeder ingaat - wekt een vaag medelijden op. Maar vaag zijn de foto's, films en bijgeleverde notities bepaald niet. Voor je het weet, blijkt de relatie een uiterst brandbaar en incestueus gegeven, en ben je getuige van een intimiteit die angstaanjagend persoonlijk is. Pretend You're Actually Alive, zoals de titel van het geheel luidt, vormt een voedingsbodem voor andere series op de tentoonstelling. Ook daarin staat de relatie tussen de kunstenaar en zijn model centraal. Zo focust Ledare er op zijn pas hertrouwde ex, op iemand van wie de identiteit verborgen moet blijven en op zichzelf. Zo bijtend en scherp als die met zijn moeder worden die andere series helaas niet. Leigh Ledare, et al. is een tentoonstelling die breekt met de ernstige en cleane stijl van kunstplatform Wiels. Zo expliciet en controversieel als in het werk van deze taboedoorbrekende New Yorker werd het er zelden geserveerd. Extraatje: zijn foto's mogen dan blijk geven van een ruige smaak, in het echt is Leigh Ledare een en al zachtaardigheid. Met pornosnor, dat wel. GEZIEN OP LEIGH LEDARE, ET AL., WIELS, TOT 25/11 ELS FIERS