Hangende muzikale kwesties, altijd dankbaar om er een halfuur toogtijd mee zoet, moutig of kruidig te maken. Zoals: welke plaat had Duffy moeten uitbroeden om niet keihard door ...

Hangende muzikale kwesties, altijd dankbaar om er een halfuur toogtijd mee zoet, moutig of kruidig te maken. Zoals: welke plaat had Duffy moeten uitbroeden om niet keihard door Adele uit de markt te worden geduwd? Iets met een attitude zo badass en retro dat Quentin Tarantino het in zijn kruis zou voelen, misschien. Iets zoals de tweede plaat van Mattiel Brown, een zangeres uit Atlanta die een gelijknamig trio aanvoert en daarmee rock-'n-roll, soul, country en blues dusdanig ongezouten blendt dat Jack White de groep al meenam op tournee. Centraal staat Browns keelgeluid, een wat vlak maar bovenal luid vibrerend instrument dat de swagger van rockabilly uitdraagt, maar waarmee de voormalige illustratrice in songs als Millionaire of Je ne me connais pas onbeschroomd aan introspectie doet. Positief advies!