NOOMI RAPACE: 'Ik had het scenario van Dennis Lehane al lang geleden gelezen. Toen ik vernam dat Michaël Roskam aan boord kwam, heb ik zonder verpinken toegehapt. Ik was destijds zo onder de indruk van Rundskop dat ik meteen mijn team belde: 'Wie is die kerel? Ik wil met hem werken!' Hij is gepassioneerd, gefocust, en altijd goed voorbereid. Iemand met kennis van zaken die weet wat hij wil. Een echte old-school director.
...

NOOMI RAPACE: 'Ik had het scenario van Dennis Lehane al lang geleden gelezen. Toen ik vernam dat Michaël Roskam aan boord kwam, heb ik zonder verpinken toegehapt. Ik was destijds zo onder de indruk van Rundskop dat ik meteen mijn team belde: 'Wie is die kerel? Ik wil met hem werken!' Hij is gepassioneerd, gefocust, en altijd goed voorbereid. Iemand met kennis van zaken die weet wat hij wil. Een echte old-school director. RAPACE: Absoluut! Ik heb hem zelfs een scène gesuggereerd die oorspronkelijk niet in het scenario stond, en die iets meer duiding en achtergrond geeft bij de personages die ik en Matthias Schoenaerts vertolken. Toen ik Michaël achteraf in LA ontmoette, zei hij me dat het een van de beste scènes uit de film is geworden. Zoiets is natuurlijk fijn om te horen. RAPACE: Ja, ik hou van de Belgen! (lacht) Matthias is net zo gepassioneerd als ik. Als wij ons ergens aan verbinden, dan zijn we niet te stoppen. In The Drop hebben we maar twee scènes samen, maar het klikte echt. We wilden dolgraag nog eens iets samen doen, en hij heeft me daarna het scenario van Alive Alone aanbevolen (een thriller waarvoor Schoenaerts uiteindelijk verstek heeft gegeven, de mannelijke hoofdrol is naar Idris Elba gegaan, nvdr.). RAPACE: Ik kende Tom al twee jaar voordat we aan The Drop begonnen. Wij hebben ondertussen een vertrouwensband, we zitten constant te lachen en onnozel te doen tussen de opnames door. We voelden ons als een zigeunerfamilie die naar New York kwam. (lacht)RAPACE: Het is heel dubbel. Ik prijs me extreem gelukkig dat ik met al die fantastische mensen kan samenwerken. Het voelt soms zelfs een beetje surreëel. Langs de andere kant probeer ik van het celebritywereldje weg te blijven. Ik hou niet van beroemdheid om de beroemdheid, dat kan een echt obstakel worden. Ik verkies kleine indiefilms, met personages die me écht aantrekken boven studioprojecten waar alleen maar een vette paycheck aan verbonden is, en je kop die overal ter wereld op posters staat. RAPACE: Tja. Het hangt er natuurlijk ook van af met welke mensen je werkt. Ik ben naar Londen verhuisd, en ik merk dat de Amerikaanse filmindustrie nu echt Europese invloeden ondergaat. Twintig jaar geleden was een Hollywoodfilm een door en door Amerikaans product, nu is het een potpourri van culturen. Child 44 is zo'n echte Hollywoodfilm, maar de regisseur heeft Chileense roots, Tom Hardy is een Brit en ik ben van Zweeds-Spaanse origine. Dat is goed, want ordinaire blockbusters kunnen soms een domper zijn op de creatieve vrijheid. DOOR ANDREAS ILEGEMS