Pretentieuze raaskallerij voor de een, een spiritueel verlichte cultheld voor de ander: outsider-kunstenaar, zanger-predikant en professioneel weirdo Lonnie Holley bakt geen spek ...

Pretentieuze raaskallerij voor de een, een spiritueel verlichte cultheld voor de ander: outsider-kunstenaar, zanger-predikant en professioneel weirdo Lonnie Holley bakt geen spek voor ieders bek. Met producer en multi-instrumentalist Matthew E. White (Bedouine, Natalie Prass, zichzelf) heeft de zeventigjarige Holley wel een compagnon gevonden die zijn excentrieke hersenspinsels een gepaste voodoosoundtrack weet aan te meten. Een dampende bouillon van kosmische jazzrock, rhythm & blues en psychedelica, waarover Holley zich uitleeft met vrije associaties over een wereld gedomineerd door likes en megabytes. Alsof The Stooges een rondje jammen met Dr. John, zo strekt de titeltrack zich tien minuten lang uit. 'I'm not tripping', klinkt het later. En da's gelogen.