Ooit al eens in het midden van de dansvloer gestaan terwijl er een hit van ABBA wordt gespeeld? Dat overleeft u alleen als u zich volledig overgeeft aan de kitsch en de magie van de melodie en minstens even ridicuul doet als ...

Ooit al eens in het midden van de dansvloer gestaan terwijl er een hit van ABBA wordt gespeeld? Dat overleeft u alleen als u zich volledig overgeeft aan de kitsch en de magie van de melodie en minstens even ridicuul doet als de mens naast u. Kan deugd doen. De filmmusical Mamma mia! Here We Go Again vraagt een soortgelijke, irrationele overgave. Het goede nieuws is dat dat een paar keer beloond wordt: met aanstekelijke vrolijkheid, grappige nonsens, ABBA-goud, een sprankelende Lily James en een climax met queen of camp én overgrootmoeder Cher. Geloof het of niet, maar de sequel zit beter in zijn vel dan het uitermate succesvolle maar onuitstaanbare Mamma Mia! uit 2009. Al was het maar omdat Pierce Brosnan amper nog mag zingen en Meryl Streep onzichtbaar is. Het slechte nieuws is dat uw eventuele overgave ook bestraft wordt met bakken meligheid, verrassend armoedige dansnummers, gênant overenthousiaste acteurs en een overdosis van het pittoreske Griekenland dat alleen bestaat in de reclames voor de yoghurt van Oikos.