Dinsdag 15/12, 22.10 - Canvas
...

Dinsdag 15/12, 22.10 - Canvas Een mug mag dan minder dodelijk ogen dan Marc Dutroux of de Manson family, jaarlijks sterven er meer mensen aan malaria dan aan aids. Reden te meer voor Studio Brussel om hun vierde editie van Music For Life aan de ziekte te wijden en voor Canvas om er deze documentaire over te screenen. Radiopresentator en Music for Life-ambassadeur Tomas De Soete ging in Burundi met eigen ogen bekijken wat malaria aanricht in de derde wereld. 'Als je een kind even oud als je eigen zoontje op een vloer van niet meer dan aangestampte aarde ziet daveren van de koorts, slik je wel even.' Tomas De Soete: Van malaria wist ik weinig meer dan de basis: je wordt gestoken door een mug die een parasiet draagt en als je ziek wordt, ziet het er niet goed uit. In Burundi heb ik echter gezien dat de problematiek op z'n zachtst gezegd acuut is. In sommige dorpen heeft de ziekte echt lelijk huisgehouden. Als een kind in een gezin ziek wordt, is het een kwestie van tijd voor de rest van het gezin ook ten dode is opgeschreven - zonder net worden die mensen gemiddeld 140 keer per nacht gestoken. Bovendien is malaria een weinig zichtbare ziekte. Om het cru te stellen: als je in een actie voor landmijnen een kindje zonder been ziet, werkt dat op je geweten. Hoge koorts oogt minder spectaculair, maar is daarom niet minder dodelijk. De Soete: De lokale bevolking kan moeilijk zijn hele leven pillen slikken. Zelfs de plaatselijke Rode Kruismedewerkers doen dat niet. Het enige wat ginder echt zou helpen, zijn de netten, waarvoor wij dus geld inzamelen. Als je er in de half ingestorte hutjes al een exemplaar vindt, is het vaak gescheurd en dus onefficiënt. De mensen leven al in erg penibele omstandigheden, en als ze er dan ook nog malaria bij krijgen, zijn ze ten dode opgeschreven. De Soete: Een concreet bedrag durf ik niet te noemen - en niet omdat ik schrik heb dat we minder zullen halen dan vorig jaar, neen. Natuurlijk hoop ik op zoveel mogelijk geld om zoveel mogelijk netten te kunnen kopen. We willen levens redden. Voor amper 5 euro heb je al een net. Het Rode Kruis is al erg aanwezig in de regio die ik bezocht heb en kan de netten dus verspreiden én controleren. De Soete: Eigenlijk niet, neen. De Vlaming is niet het type mens dat zich daardoor laat doen, dat hebben we vorig jaar al gezien. Ik hoop dat Vlaanderen net zoals de vorige edities weer een hechte groep wordt die samen aan iets bouwt. Mensen voelen dat het meer is dan zomaar een radiofeest. Ik wéét dat het melig klinkt, maar ik vond het ongelooflijk mooi om te zien hoe mensen zich verenigen voor het goede doel. De Soete: Zodra ze vertrokken zijn, zal ik bij momenten wel groen zien van jaloezie, ja. Het blijft een prachtige belevenis en een enorm leuke manier van radio maken. Ik heb de voorbije edities heel graag gedaan, maar ik moet toegeven dat ik wel een beetje schrik had om er nog eentje aan te breien. Al bij al ben ik blij dat ik ambassadeur mag zijn en dat er nu weer iemand anders de kans krijgt Het Glazen Huis te bewonen. De Soete: Siska en Sofie hebben het al eens meegemaakt, voor Sam wordt het allemaal nieuw. Mijn tip is altijd dezelfde: je moet het gewoon over je heen laten komen. Je hebt geen houvast behalve de aanwezigheid van die dolenthousiaste mensen op het plein. Onvermijdelijk word je moe en wat slapjes, maar dan ga je gewoon op de flow. Trouwens, ik wil ook wel eens tussen die kolkende massa gaan staan en een plaatje aanvragen. De Soete: Ja, niets. (Lacht) Samen met Linde Merckpoel trek ik met een klein Glazen Huisje en een exotisch decor het land door. Onder het motto 'Doe niets voor het goede doel' mogen mensen vijf minuten lekker niets doen, en dat levert dan telkens vijf euro op. Ik ga ook nog de Quiz for Life presenteren, samen met Freek Braekman. En als ik als ambassadeur nog iets kan betekenen, zal ik dat zeker niet nalaten. Niet dat ik de ambitie heb om de rest van mijn leven tegen malaria te prediken, maar ik ben in Burundi met de neus op de feiten gedrukt en voel me wel heel erg betrokken bij de strijd tegen de ziekte. Barbara De Coninck