De Oscar-Crash

De Oscaroverwinning van Crash heeft me diep teleurgesteld. Slecht is Crash niet, maar wel slechter dan de vier andere nominaties. En toch wint hij, voor Brokeback Mountain. Begrijpe wie kan. Nu heb ik wel gehoord dat de makers van Crash een nogal agressieve marketingcampagne hebben gevoerd en dat ze d...

De Oscaroverwinning van Crash heeft me diep teleurgesteld. Slecht is Crash niet, maar wel slechter dan de vier andere nominaties. En toch wint hij, voor Brokeback Mountain. Begrijpe wie kan. Nu heb ik wel gehoord dat de makers van Crash een nogal agressieve marketingcampagne hebben gevoerd en dat ze duizenden dvd's verspreid hebben onder de stemmers. Het is triest dat je zo het beeldje moet kopen... Want waarom zou Crash die Oscar meer verdiend hebben dan Brokeback Mountain? Crash gaat enkel over racisme en is zeker niet vernieuwend of revolutionair. Hij is weinig subtiel, zelfs ietwat moralistisch, niet eens zo goed geacteerd en zit vol scheldpartijen en onaangename personages. Het enige wat de film mij heeft bijgebracht is een afkeer van Los Angeles. Over tien jaar is Crash hopeloos gedateerd, maar met thema's als homoseksuele relaties, homohaat, liefde buiten het huwelijk, armoede en plattelandsleven is Brokeback Mountain wel een film voor de eeuwigheid. Maar dat hadden de stemmers niet goed begrepen; ze stemden vanuit hun gevoel en niet vanuit hun verstand of filmkennis. Volgens mij zal de schande nog jaren leven. Denk maar aan de Oscars voor Driving Miss Daisy, Forrest Gump en A beautiful mind, die naar Born on the fourth of July, Pulp fiction en The fellowship of the ring hadden moeten gaan. Maar laten we nu vooral hopen dat de gemiste kans van Brokeback Mountain toekomstige films met holebiseksuele inslag niet hypothekeert. De Oscar voor Brokeback Mountain had een mijlpaal kunnen zijn voor de holebibeweging, maar nu is het niet meer dan een voetnoot. Ik kijk uit naar de eerste Vlaamse boerenfilm met uit de kluiten gewassen, holebiseksuele landbouwers. Om af te sluiten een citaat uit het voorwoord van Robert Patrick voor Boze Hadleighs The lavender screen uit 1993: 'We wait until a fine, romantic, mythic, imagemaking gay film appears. There are no signs that this wonder is imminent. Time will tell...' Ik vraag me af of hij de Oscarflop ook als een culturele sluipmoord zou omschrijven. Bernard Heireman (Gent)