THE BODY GAVE YOU EVERYTHING
...

THE BODY GAVE YOU EVERYTHING (Universal) Na de lauwerkrans voor Any Way The Wind Blows en zijn uitstekende soundtrack - waar ook al twee nummers van Magnus op stonden, waaronder het betoverende Summer's Here - en de akoestische cd met Guy Van Nueten is er nu dus het album van Magnus. In origine was dit een triumviraat, maar omdat muzikale duizendpoot (en coproducer van Worst Case Scenario) Peter Vermeersch talloze andere besognes koesterde - hij is nu ook de nieuwbakken stadscomponist van Gent -, moesten Tom Barman en DJ/producer CJ Bolland de klus alleen klaren. The Body Gave You Everything is een plaat van twee werelden die tegen elkaar botsen, en een indicatie van het breedbeeldspectrum van Barman, dat als voorbeeld mag dienen. Ja, het is toegestaan te houden van zowel Will Oldham als Basement Jaxx. Wat aangekondigd werd als een feest van techno, elektro en jazz-'n-blues met een overheersende funky sound, is dat ook geworden. Soft Foot Shuffle zet zwarte ol' skool soul op een lichte Kosheen drum-'n-bass, en doet zich tegoed aan groove-'n- sex. Anders gezegd: Ike & Tina Turner in hun hoogdagen en geschikt voor een James Bond-film uit 1974 met Roger Moore. Michael Jackson meets Daan in Hunter/Collector en Jumpneedle verenigt de nervositeit van Basement Jaxx met de typemachinepop van de Tom Tom Club. De nieuwe single French Movies is schaamteloze eightieselektro waaraan Vive La Fête zich vergaapt, maar die in eerste instantie familie in de eerste graad is van Telex en Lio. The Pick-up en Assault On Magnus weergalmen echo's van The Chemical Brothers en Zoot Woman, terwijl Rock Chick het meest klassieke popdeuntje is, waar je met wat goede wil de onvermijdelijke J.J. Cale in terughoort. Mogen we dit gewoon een copieuze, pretentieloze popplaat noemen, entertainment quoi, waar je voorts geen Superartistieke, Revolutionaire, Innovatieve elementen moet in zoeken. Mocht dit het tweede album zijn van Arsenal, dan sprak men terecht van een uitstekende plaat met internationale uitstraling. Nu het Tom Barman is, heet het wellicht een aardig tussendoortje. Een kwestie van klemtoon leggen. (Eddy Hendrix) Eddy Hendrix