Een producer van experimentele house die een plaat maakt opgedragen aan en geïnspireerd door zijn grootouders, u was er misschien geen vragende partij voor. Toch: zelfs zonder ...

Een producer van experimentele house die een plaat maakt opgedragen aan en geïnspireerd door zijn grootouders, u was er misschien geen vragende partij voor. Toch: zelfs zonder die conceptuele kapstok - bij Nothing Is Still horen ook een novelle en een rist kortfilms - beweegt de Brit Leon Vynehall zich in een breed, genuanceerd referentiekader, zoals vroeger werk al bewees. Hier ontvouwt hij een songsuite die voortdurend, en subtiel, kantelt tussen klassiek minimalisme, dromerige downtempo en ambient jazztronica. U kunt die beluisteren als de soundtrack van de Atlantische bootreis die zijn voorouders midden vorige eeuw tussen Southampton en New York ondernamen, of er gewoon - want die ruimte laat Vynehall - uw eigen film bij verzinnen. Hoe dan ook: plotwendingen genoeg.