Eerste zin Het licht van de witte hemel legt de wereld in zijn naaktste wreedheid bloot, zoals die zich aan Lazarus voor de grot moet hebben voorgedaan.
...

Eerste zin Het licht van de witte hemel legt de wereld in zijn naaktste wreedheid bloot, zoals die zich aan Lazarus voor de grot moet hebben voorgedaan. Joona Linna werkt sinds zijn vrijlating uit de gevangenis als gewone straatagent. Maar wanneer er in de diepvrieskist van een Noorse grafschenner lichaamsdelen van wijlen zijn vrouw worden gevonden en tegelijkertijd bij een pedofiele zelfmoordenaar in Duitsland zijn telefoonnummer wordt aangetroffen, begint hij opnieuw met recherchewerk. Alles wijst er namelijk op dat zijn oude aarstvijand Jurek Walter uit de dood is opgestaan. Op hoeveel wijzen kun je trouwens sterven? Ook al zijn Joona Linna en zijn team er zeker van dat ze Jurek Walter, een vroegere kindsoldaat, hebben omgebracht, toch bestaat de kans dat hij nog leeft. Als seriemoordenaar kan Walter tellen. Hij neemt zijn slachtoffers eerst hun geliefden af door ze te ontvoeren en levend te begraven. Dan wacht hij tot ze beginnen te kraken en ze uit pure wanhoop zichzelf vernietigen. Jurek Walter werkt ook niet alleen. Zijn handlangers zijn bereid om hem tot de dood te volgen. Het Zweedse schrijversechtpaar Alexander en Alexandra Ahndoril aka Lars Kepler heeft weinig medelijden met zijn hoofdpersonages. Joona Linna, toch al pijnlijk getroffen door het verlies van zijn vrouw en de gedwongen verhuizing van zijn dochter, is niet het enige lijdende voorwerp in Lazarus. Zijn collega Saga Bauer moet er eveneens aan geloven. Ook nu doet het einde je naar adem happen. De snelle afwisseling van hoofdstukken en huiveringwekkende verhaallijnen zorgt voor vaart en spanning, maar door de focus op menselijke wreedheid en Keplers troosteloze aantekeningen bij de Zweedse welvaartsmaatschappij zijn dit meer dan gewone thrillers. Ze zijn ook redelijk verslavend.