Langs de Kade. Van 19/11 tot 9/12, telkens omstreeks 14.40 op TV1
...

Langs de Kade. Van 19/11 tot 9/12, telkens omstreeks 14.40 op TV1 Scenario: Libera Carlier Productie: Gaston Weemaes (eerste twee reeksen), Winnie Enghien (derde en vierde reeks) Regie: Peter Simons (eerste drie reeksen), Patrick Le Bon (vierde reeks) en Raf Verpoorten (1 aflevering) Acteurs: Karel Vingerhoets en Ann Nelissen (in het echt ook een koppel), Dora Van Der Groen, Luk Wijns, Ingrid De Vos, e.a. Op 3 januari 1988 begon de BRT met Langs de Kade, een driedelige serie over de belevenissen van 'den 170', een politiekorps in de Antwerpse haven. Gespreid over vijf jaar zouden er in totaal vier reeksen en 15 afleveringen gemaakt worden. 'Realisme' troef in een politieserie die een paar jaar na de Bende van Nijvel en andere rijkswachtthrillers op zoek ging naar een kloppend hart onder het uniform, maar daar enkel een dramatische leegte vond. Langs de Kade zou geen zuivere misdaad- of politiereeks zijn, maar vooral een reeks over politiemensen en hun directe omgeving (alsof kijkers hongerig zaten te wachten op vakantiekiekjes van gesnorde dienders). Centrale figuur in de reeks is Karel Vingerhoets, alias adjunct-commissaris Paul Crets, getrouwd met Laura, kersverse vader en zoon van een hysterische maar hilarische Dora Van der Groen. Misdaad alleen is uiteraard niet spannend genoeg, daarom ook de overmatige aandacht voor het privé-leven van de politiemensen. Bijvoorbeeld dat van agent Jos Smeets, zijn vrouw Magda en dochter Maria (let op de 'we moeten realistisch overkomen'-klank van de voornamen). De emancipatie drong pas in de derde reeks door, want dan verschijnt agente Florence "Fleurô Petit, die in de vierde reeks wordt opgevolgd door Nelly Vogels. Euh... Langs de Kade deed voor Antwerpen wat Flikken doet voor Gent: nagenoeg niets dus, als je er langer dan tien seconden over nadenkt. De locaties, de herkenbaar bedoelde personages, de actie van het zevende knoopsgat moesten voor de geloofwaardigheid zorgen. De Vlaamse kijker liet het massaal over zich heen komen: een eerste reeks afleveringen haalde een gemiddeld kijkcijfer van 1.803.000. Let wel, in het laatste jaar van het BRT-monopolie. De volgende reeksen schommelden gemiddeld rond het miljoen. Ja, al zijn er hier en daar die twijfelen of dat inderdaad zo is voor Dora Van der Groen. We kunnen het niet laten: alle stoppen van Dora Van der Groen slaan door als blijkt dat haar kleinkind héél even onvindbaar is.