Is het een lam of een kind? Een minimalistisch familiedrama of sinistere folkhorror? Of iets tussenin? Hoe minder je over de in Cannes bekroonde debuutfilm van Valdimar Jóhannsson weet, hoe beter. Een deel van het kijkplezier schuilt in de eigenaardigheid van ...

Is het een lam of een kind? Een minimalistisch familiedrama of sinistere folkhorror? Of iets tussenin? Hoe minder je over de in Cannes bekroonde debuutfilm van Valdimar Jóhannsson weet, hoe beter. Een deel van het kijkplezier schuilt in de eigenaardigheid van dit ongure natuursprookje over de mens die zijn plaats niet kent. Of zijn ongeluk niet aanvaardt. Stoïcisme en onverwerkt verdriet om het verlies van een kind gaan samen met surreële of zelfs groteske momenten, humor en horror. Je kan erop afknappen en de zaal verlaten, maar dan mis je het ijselijke einde dat Lamb overhelt naar je langetermijngeheugen. Hollywood-huurling Noomi Rapace (The Girl with the Dragon Tattoo, Prometheus) speelt de rol van haar leven. Op een afgezonderde schapenboerderij wisselt haar Maria amper nog een woord uit met haar echtgenoot tot de zorg voor een pasgeborene hen redt van de eenzaamheid. Maar zowel haar schoonbroer als bepaalde rammen en ooien hebben daar bedenkingen bij. Met een griezelige geluidsband - wat kan geblaat eng zijn - en een fotografie die sluw gebruik maakt van de ontzagwekkende IJslandse natuurpracht, installeert Jóhannsson een onheilspellende sfeer en drijft hij de spanning gestaag op.