Dit is mijn eerste en enige zelfportret. Als kind heb ik veel getekend, maar nooit mezelf, voor zover ik me herinner. En ook nu had ik wat schroom. 'Hoe zorg ik dat dit niet te serieus wordt?', dacht ik. 'Hoe maak ik met mijn beperkte talent iets dat toch leuk is?' En zo kreeg ik het idee om een schminkportret te maken. Met nagellak, glittergel, lippenstift en oogpotlood - zilver, groen en zwart. Je wist niet dat dat in zoveel kleuren bestond, al die dingen? Tja, ik ben een verzamelaar, vrees ik. Zelfs gratis staaltjes gooi ik niet weg. ...

Dit is mijn eerste en enige zelfportret. Als kind heb ik veel getekend, maar nooit mezelf, voor zover ik me herinner. En ook nu had ik wat schroom. 'Hoe zorg ik dat dit niet te serieus wordt?', dacht ik. 'Hoe maak ik met mijn beperkte talent iets dat toch leuk is?' En zo kreeg ik het idee om een schminkportret te maken. Met nagellak, glittergel, lippenstift en oogpotlood - zilver, groen en zwart. Je wist niet dat dat in zoveel kleuren bestond, al die dingen? Tja, ik ben een verzamelaar, vrees ik. Zelfs gratis staaltjes gooi ik niet weg. Ik heb massa's make-up. Wat al die make-up over mij vertelt? Dat ik me graag schmink, zeker? Verder stopte ik weinig boodschappen in dit portret, vrees ik. Laat staan mijn diepste zielenroerselen. Ik maakte er gewoon iets naïefs, kinderlijks, kleurrijks en meisjesachtigs van. Iets dat me deed glimlachen terwijl ik ermee bezig was. Misschien zegt dat wel iets over mij. Dat ik altijd op zoek ga naar de glimlach. In alles wat ik doe. Zo is Lady Linn ook begonnen - om me te amuseren - net als mijn fascinatie voor swingjazz. Droevige songs die je euforisch maken, tragiek die swingt: dat is toch geweldig? Lady Linn staat heel dicht bij wie ik werkelijk ben. De naam geeft misschien de indruk dat het om een alter ego gaat. Of een personage. Maar het is gewoon een koosnaampje dat ik kreeg bij Skeemz (Gents hiphopcombo; nvdr.). De swingjazz die ik zing, daar ben ik ook in het echte leven helemaal verslingerd aan. En zelfs de pompeuze avondkleedjes die ik voor mijn optredens draag, vind ik ontzettend mooi. Niet dat ik de vooroorlogse jazz ooit tot levensstijl zou verheffen, zo fanatiek ben ik nu ook weer niet. Maar het is wel een tweede natuur geworden. De Gentse torens: die had ik er misschien nog moeten bijtekenen. Want er zit veel Gent in mij, al kan ik moeilijk uitleggen wat precies. Een instelling van laissez faire? Een zekere koppigheid? Een gebrek aan complexen? Misschien zijn dat wel typisch Gentse eigenschappen, ja. Gent is in elk geval een stad waar veel mensen vierkant hun goesting doen. Maar bij mij is het nóg iets vager dan dat. Ik heb hier conservatorium gedaan. De meesten van mijn vrienden hier ontmoet. Een neuspiercing laten schieten. Beslist om niet voor een huis te sparen, maar voor een plaat. Een mens zou van minder chauvinistisch worden, toch? Lady Linn aka Lien De Greef (26) is bekend van zichzelf en de Gentse hiphopformatie Skeemz. Op haar solodebuut Here We Go Again doet ze allerlei aanstekelijks met pop, soul, jazz en swing. De komende weken is ze met haar begeleidingsgroep The Magnificent Seven te zien in Koksijde, Antwerpen, Aalst en Brussel. Alle info: www.ladylinn.be en www.myspace.com/llm7. Opgetekend door Wouter Van Driessche