Eerste zin Ze waren er vroeg bij om me van mijn bed te lichten.

Op de computer van privédetective Varg Veum wordt een lading kinderporno aangetroffen. Er zijn zelfs foto's waarop hij actief deelneemt aan het misbruik. In zijn cel graaft Veum wanhopig in zijn geheugen op zoek naar de vijanden die zijn computer hebben gehackt. Niet dat dat veel oplevert: na de dood van zijn vrouw zwierf hij als een vogelvrijverklaarde rond, stomdronken en op zoek naar makkelijke seks. En al zijn zijn herinneringen aan die jaren vaag, dat hij toen meerdere mensen heel pissig heeft gemaakt, is duidelijk. Van een oud-politieman tot een steenrijke, perverse zakenman, ze kunnen allemaal Veums bloed drinken.

Speurneus Varg Veum is ooit begonnen als maatschappelijk assistent in de jeugdzorg. Hij is dus vertrouwd met pedofilie en misbruik, waardoor de beschuldigingen hem des te harder raken en tot actie aanzetten, maar je kunt hem bezwaarlijk een man met een plan noemen. Als vanouds wordt Veum in Laat de kinderen tot mij komen in elkaar geslagen, verliest hij zich in de drank, maakt hij meer vijanden dan vrienden en raakt hij in de ban van de verkeerde vrouwen. Een maatschappijkritische noir met een flinke scheut aquavit, en ook nog eens geschikt voor wie nog nooit een Varg Veum heeft gelezen.

Laat de kinderen tot mij komen ****

Gunnar Staalesen, Marmer (oorspronkelijke titel: Ingen er så trygg i fare), 398 blz., ? 18,34.