De rode draad in de muzikale arbeidsvruchten van de Britse buitenstaander Sam Eastgate, vroeger in de groepen Late of the Pier en Soft Hair (een verbond met Nieuw-Zeelander Con...

De rode draad in de muzikale arbeidsvruchten van de Britse buitenstaander Sam Eastgate, vroeger in de groepen Late of the Pier en Soft Hair (een verbond met Nieuw-Zeelander Connan Mockasin), maar ook op eigen houtje? Dat hij moedwillig de grens van de pop opzoekt zonder die met de avant-garde over te steken. Op Gene, genoemd naar een zelfgebouwde modulaire drummachine (hij werkte er een jaar aan - elektronische schema's te vinden op Instagram!) wentelt hij zich in psychedelisch knetterende funk, esoterisch zoemende electrosoul en knetterende synthfolk. Het garandeert een exuberante, soms wat desoriënterende luistertrip die de vrij onbetreden vallei tussen Unknown Mortal Orchestra en Aphex Twin in wiebelt. Bijzonder en uitnodigend, al blijft Eastgate naar het einde toe wat te vaak in zijn eigen personal space hangen.