Ook op zijn 76e blijft André Téchiné onvermoeibaar films maken. De Franse postnouvelle-vagueveteraan flirtte in zijn oeuvre altijd al met de dunne lijn tussen complex en oppervlakkig en bouwde zijn carrière op emotioneel beladen films ...

Ook op zijn 76e blijft André Téchiné onvermoeibaar films maken. De Franse postnouvelle-vagueveteraan flirtte in zijn oeuvre altijd al met de dunne lijn tussen complex en oppervlakkig en bouwde zijn carrière op emotioneel beladen films zoals Rendez-vous en Les roseaux sauvages. Voor dit eerder eenzijdige perspectief op geradicaliseerde jongeren die in Syrië gaan strijden aan de zijde van de IS, werkte hij voor de achtste keer samen met Catherine Deneuve. In een van haar minst glorieuze rollen speelt ze een grootmoeder met een kersenboomgaard en een manege, die te weten komt dat haar kleinzoon van plan is om zich bij de jihadisten te voegen. Begint de film nog met een magische, metaforische zonsverduistering, dan houdt Téchiné het vanaf dan uiterst au sérieux en realistisch. Het kleurenpalet laat heldere tinten primeren, en die contrasteren nogal onhandig met het donkere gedachtegoed van het religieuze fundamentalisme. Radicalisme tussen fleurige kersenbomen - op zich is het een uniek spanningsveld, alleen ontbeert deze film de complexiteit van Téchiné's eerdere werk.