DUSTFORCE
...

DUSTFORCE PC, PS3, VITA, XBOX 360 HITBOX / CAPCOM GAMEPLAY *** GRAFIEK *** GELUID ***Dat de levensweg van een floormanager, poetsbeambte, of hygiënedeskundige niet altijd over rozen gaat, kon je vorig jaar al bij de pc-versie van Dustforce ondervinden. Rond deze tijd verschijnt de indiegame ook als download voor consoles. Als PlayStationspeler kun je daarbij via cross-play je savegames meenemen. Zo kun je het spel thuis op de PS3 starten, op de trein verder gamen met de draagbare PS Vita en 's avonds op de PS3 weer inpikken vanaf het punt waar je gestopt was. Vijftig tergend vuile levels liggen daarbij op een flinke beurt te wachten. Het spel telt vier verschillende kuiszieke conciërges, met elk lichtjes andere vaardigheden en spronghoogtes. Die personages kun je naar eigen smaak en voorkeur loslaten in een van boven tot onder bevuilde spelwereld. Al lopend, springend, hotsend en klauterend ga je verder en hoger in de levels. Bij elke beweging en elk manoeuvre kuist de hoofdfiguur als een bezetene vloeren, wanden en plafonds. Ondertussen duiken er ook met vuiligheid besmeurde tegenstanders op die je kuisobsessie met obstructies of schermutselingen trachten te saboteren. Met enkele haarfijn getimede bezemklappen of schuursponsstompen veeg je tegenstanders van het scherm. Na elk level krijg je een drieledig overzicht van je prestaties. De tijd waarin je het eindpunt bereikt, de grondigheid waarmee je opschoont en de finesse waarmee je met combo's je poetsgereedschap hanteert, bepalen samen je eindscore. Is die te laag, dan stoot je niet door naar de volgende uitdaging, maar moet je opnieuw beginnen. Afhankelijk van je score ontvang je na het schuren en spoelen ook sleutels waarmee je doorgangen opent naar nieuwe besmeurde omgevingen. Hoe vettiger, hoe prettiger. Dustforce oogt sober maar stijlvol, gebruikt vlotte en intuïtieve controls maar vergt aardig wat doorzettingsvermogen, geduld en toewijding van de speler. De moeilijkheidsgraad ligt bij sommige uitdagingen masochistisch hoog waardoor veel gamers zich geintimideerd zullen voelen. Wie geen last heeft van smetvrees beleeft aan deze titel echter heel wat leuke momenten. De voldoening die je na elfendertig pogingen krijgt bij het succesvol afronden van een listig level of het bemachtigen van een sleutel doet je letterlijk juichen en dansen van plezier. Sluit voor het spelen dus best preventief de gordijnen. DIMITRI DEWEVER