Al sinds de jaren negentig is zanger, gitarist en songschrijver Kris Dane aanwezig in het Belgische muziekverkeer, ook al kruiste u hem veeleer op de sluipwegen. Cultarties...

Al sinds de jaren negentig is zanger, gitarist en songschrijver Kris Dane aanwezig in het Belgische muziekverkeer, ook al kruiste u hem veeleer op de sluipwegen. Cultartiest of niet, solo maakt Dane uitgepuurde, danig van elkaar verschillende platen, en U.N.S.U.I. is geen uitzondering. Strijkersarrangementen zoals op Rose of Jericho (2014) blijven dit keer achterwege ten voordele van sobere, vrij rond de eigen kern cirkelende nachtrock en -folk. In Horizon en Paradisu eert Dane andermaal sixtiestroubadour Fred Neil, dan weer denk je aan Daniel Lanois of Idaho. Het gemijmer over liefde kreunt weleens onder sérieux of zweverigheid, en de aangehaalde uitpuring laat ditmaal weinig ruimte voor dynamiek. Desondanks is U.N.S.U.I. (een verwijzing naar zenboeddhisme) een warm, traag brandend en humaan werk.