Het is niet omdat Archy Marshall het voorbije jaar tussen de luiers en papflessen vertoefde, dat de rosse van Peckham aan scherpte heeft ingeboet. Man Alive! kwam dan wel tot sta...

Het is niet omdat Archy Marshall het voorbije jaar tussen de luiers en papflessen vertoefde, dat de rosse van Peckham aan scherpte heeft ingeboet. Man Alive! kwam dan wel tot stand als een prelude op het vaderschap, de postpunkdichter gaat nog steeds meer fluimend dan fluitend door het leven. Opener Cellular bewijst meteen dat niemand anders dan King Krule zo gezapig kan schuimbekken over de waan van de dag en de figuranten die erin slaapwandelen . 'I must've triggered somethin'/ Enhanced masculine, ' sneert hij over een loeiende sax in Comet Face, 'and after I squish it in/ Self-esteem insulin.' In Underclass bloeit de romantiek onder een blauwe maan, en met het Nilüfer Yanya samplende Airport Antenatal Airplane breekt de brexit door de wolken: 'Passport in my pocket's getting old/ Feel the weight of the world dissolve.'